Sergio Romero - Orbit Collapse

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μίας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία η αυθόρμητη χειρονομία, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα.\n\nΑν και με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικές ή αυθόρμητες, καθεμία προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και εκκαθάρισης που προήλθε από ένα παλιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο για χρόνια μέσω μαρκαδόρου, σχεδίου γραμμικού και χειροποίητης κατασκευής του χώρου.\n\nΣτη νέα αυτή σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.\n\nΗ γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το γένος ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημειώσεις επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος καθορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρο το σύνολο της σύνθεσης.\n\nΚάθε έργο λειτουργεί σαν χάρτης νοός σε κίνηση: στρώματα μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα ίδιο επίπεδο. Ο φαινομενικά χάος διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις για πυκνότητα, κενό, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.\n\nΗ επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή για απόλυτο αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφράσουμε τη σκέψη, την ένταση και την ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.\n\nΗ ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Το χάραγμα διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου γρέμματος, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό σήμα που χαρακτηρίζει το σύνολο της έρευνας.\n\nΑυτά τα κομμάτια κινούνται ανάμεσα σε:\n\ndesign προσεχόμενο:\n- σχέδιο και ζωγραφική,\n- έλεγχος και επέκταση,\n- αρχιτεκτονική και αυτοματισμό,\n- γραφή και αφηρημένη μορφή.\n\nΤο αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η ένταση της χειρονομίας συνυπάρχει με μια αυστηρή εσωτερική δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.