Sergio Romero - Hidden Frequencies






Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135253 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Sergio Romero, πρωτότυπο ακρυλικό έργο με τίτλο Hidden Frequencies, 2026, διαστάσεις 54 × 81 cm, χειρόγραφο υπογραφή, σε εξαιρετική κατάσταση, καταγωγή Ισπανία, πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη, περίοδος μετά το 2020.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης ερευνητικής εικαστικής προσπάθειας όπου το αυτόματο γινόμενο, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Αν και με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, η κάθε μια προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και εξορθολογισμού που προέρχεται από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειροποίητη κατασκευή του χώρου.
Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μετασχηματίζεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το γεύμα απελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υφίσταται ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημεία επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος ορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτη εν κινήσει: στρώσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα ενιαίο επίπεδο. Το φαινομενικά χαοτικό διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με πυκνότητα, κενό, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της Γραμματική που αναγνωρίζεται σε όλη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για απόλυτο αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφραστεί η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη εικαστική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Το ίχνος διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης αντίδρασης, διατηρώντας πάντοτε το ίδιο οπτικό σήμα που καθορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα κομμάτια εναλλάσσονται ανάμεσα σε:
- σχέδιο και ζωγραφική,
- έλεγχο και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτοματισμό,
- γραφή και αφηρημένη απόδοση.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γινόμενη έντονη κίνηση συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση δρούμε ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.
Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης ερευνητικής εικαστικής προσπάθειας όπου το αυτόματο γινόμενο, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Αν και με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, η κάθε μια προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και εξορθολογισμού που προέρχεται από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειροποίητη κατασκευή του χώρου.
Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μετασχηματίζεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το γεύμα απελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υφίσταται ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημεία επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος ορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτη εν κινήσει: στρώσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα ενιαίο επίπεδο. Το φαινομενικά χαοτικό διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με πυκνότητα, κενό, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της Γραμματική που αναγνωρίζεται σε όλη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για απόλυτο αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφραστεί η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη εικαστική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Το ίχνος διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης αντίδρασης, διατηρώντας πάντοτε το ίδιο οπτικό σήμα που καθορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα κομμάτια εναλλάσσονται ανάμεσα σε:
- σχέδιο και ζωγραφική,
- έλεγχο και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτοματισμό,
- γραφή και αφηρημένη απόδοση.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γινόμενη έντονη κίνηση συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση δρούμε ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.
