Sergio Romero - Pulse Reactor
03
ημέρες
21
ώρες
41
λεπτά
19
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Maurizio Buquicchio
Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.
Εκτίμηση γκαλερί € 800 - € 1,000
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135253 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Sergio Romero Pulse Reactor, πίνακας ακρυλικού χρώματος原作 (50 x 60 cm, 300 g) χειρόγραφα υπογεγραμμένος, δημιουργήθηκε το 2026 στην Ισπανία, πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη και σε άριστη κατάσταση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυτή η εργασία αποτελεί μέρος μίας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο της κίνησης, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Παρ' ότι αρχικά μπορεί να φαίνονται επιτακτικές ή αυθόρμητες, καθεμία γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και φιλτραρίσματος που προέρχεται από ένα παλαιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο για χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειρωνακτική κατασκευή του χώρου.
Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το χέρι ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι συμβολισμοί επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος καθορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως ένα κινούμενο νοερό χάρτη: περγαμηνές μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε μια ίδια επιφάνεια. Η φαινομενικά αταξία διέρχεται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με πυκνότητα, κενό, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική, αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για απόλυτο αυτόματο, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ ένα μέρος της ραβδότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο· συμβαίνει επίσης. το σχέδιο διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου gesture, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό σφραγιστικό στίγμα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα κομμάτια κλιμακώνονται μεταξύ:
- σχεδίου και ζωγραφικής,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματοποίησης,
- γραφής και αφαιρετικότητας.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γροθιά της κίνησης συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε διαρκή μεταμόρφωση.
Αυτή η εργασία αποτελεί μέρος μίας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο της κίνησης, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Παρ' ότι αρχικά μπορεί να φαίνονται επιτακτικές ή αυθόρμητες, καθεμία γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και φιλτραρίσματος που προέρχεται από ένα παλαιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο για χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειρωνακτική κατασκευή του χώρου.
Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το χέρι ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι συμβολισμοί επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος καθορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως ένα κινούμενο νοερό χάρτη: περγαμηνές μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε μια ίδια επιφάνεια. Η φαινομενικά αταξία διέρχεται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με πυκνότητα, κενό, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική, αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για απόλυτο αυτόματο, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ ένα μέρος της ραβδότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο· συμβαίνει επίσης. το σχέδιο διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου gesture, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό σφραγιστικό στίγμα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα κομμάτια κλιμακώνονται μεταξύ:
- σχεδίου και ζωγραφικής,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματοποίησης,
- γραφής και αφαιρετικότητας.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γροθιά της κίνησης συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε διαρκή μεταμόρφωση.
Λεπτομέρειες
Πωλήθηκε από τον/-ην
