Ennio Finzi (1931-2024) - Scale transcromatiche

Ennio Finzi Progetto cinetico (scale transcromatiche) datato 1974 ma riprodotto alla fine degli anni novanta
"senza titolo" 1970-1990.
cm 19,8 x 25
pastelli su cartoncino nero
firmato e datato in basso a destra "Finzi 74"

Opera ARCHIVIATA

Θα αποσταλεί τεκμηρίωση που βεβαιώνει την αρχειοθέτησή της στο Αρχείο Finzi.
Αποστολή με courier και Σκληρό συσκευαστήριο.

Ennio Finzi (Βενετία, 1931), ανάμεσα στους σημαντικότερους ιταλούς αφαιρετιστές, κάνει το ντεμπούτο του το 1947 στην Fondazione Bevilacqua La Masa της Βενετίας όπου το 1956 και 1958 πραγματοποιεί δύο σημανματικές ατομικές εκθέσεις εισαχθείσες στο κατάλογο από τους Toni Toniato και Umbro Apollonio. Το 1957 εκθέτει στην Galleria Schneider της Ρώμης (παρουσιαζόμενος από τον Virgilio Guidi) και στην Numero της Φλωρεντίας, ενώ το 1958 στη Apollinaire του Μιλάνου (με κριτικό κείμενο του Giuseppe Marchiori) παρουσιάζει τις τελευταίες έρευνες πάνω στο θέμα των “ρυθμών φως-βολιβράσεων” που ενδιαφέρουν τον Lucio Fontana. Ακόμη και στα πενήντα εκθέτει σε ομαδικές εκθέσεις για τον Σπατιαλισμό στην Galleria del Cavallino του Carlo Cardazzo. Συμμετέχει κατόπιν πρόσκλησης στη Τετραεθνή του 1959 και ξανά στην έκδοση του 2000. Το 1986 επίσης συμμετέχει στη Διεθνή Μπιεννάλε Τέχνης της Βενετίας.

Θεωρείται ανάμεσα στους προδρόμους της ιταλικής κινητικότητας και της προγραμματισμένης τέχνης· από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 αναπτύσσει την έρευνά του εντός της καθαρής οπτικότητας. Η αυστηρή δομή της γλωσσικής του γλώσσας που αναπτύσσεται σε όλη τη δεκαετία του εξήντα και εβδομήντα, υποστηρίζεται θεωρητικά από τον Umbro Apollonio και τον Carlo Belloli. Αργότερα επεξεργάζεται μια έρευνα που στηρίζεται ξανά στο χρώμα, συνεισφέροντας στον ορισμό μιας νέας γραμμής αφαίρεσης που από τη δεκαετία του ’80 διαρκεί ώς σήμερα. Παράλληλα έχει εκτελέσει έργα σε χαρτί, σχέδια για την οπτικοποίηση δομημένης οπτικότητας και έργα σε παστέλ με κολάζ σε χαρτόνι από τη δεκαετία του ’50."