Roberto Lazzarini (1951) - Ciop

Roberto Lazzarini (1951, Massarosa) Ιταλία
“Amico mio”
τεχνική mixed su tela
2000
60 x 30 cm. cm
- ΑΠΟΣΤΟΛΗ;
Πληρώνετε μόνο ένα κόστος αποστολής όπως ορίζεται στις ρυθμίσεις αυτόματης αποστολής · αυτόματο αν αγοράσετε στην Ίδια δημοπρασία όπως συμφωνήθηκε με Catawiki
- ΕΑΝ αντίθετα αγοράζετε σε περισσότερες διαφορετικές δημοπρασίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας Πριν από την πληρωμή, αναφέροντας τους ΚΑΤΑΛΛΗΚΤΕΣ στους λατς, και θα εξαλείψουμε χειροκίνητα τα επιπλέον κόστη έτσι ώστε να πληρώσετε ένα μόνο κόστος αποστολής αποστέλλοντας σας τα πάντα σε ένα ενιαίο πακέτο
Έργο υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· πιστοποιητικό γνησιότητας από την γκαλερί De Lauretis Art
Βιογραφία
Ο Ρομπέρτο Λατζαρίνι γεννιέται το 1951 στο Massarosa, οι ρίζες του διακλαδίζουν σταθερά στην Βερσίλια, ένα βήμα από τη θάλασσα. Η καλλιτεχνική του διαδρομή ξεκινά από μικρή ηλικία, σε συνεχή έρευνα και πειραματισμό, όποιος τον γνωρίζει προσωπικά θα έλεγε: μια ψυχή σε λύπη που δεν αντιτίθεται σε μια καλλιτεχνική ψυχή. Τα πρώτα έργα με εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα ήδη τονίζουν μια ισχυρή προσωπικότητα και μια δημιουργική ορμή που εκδηλώνεται στη χρήση του χρώματος. Οι χρωματικές συγχωνεύσεις είναι ενεργητικές, αποφασιστικές, συχνά αντίθετες, η μάζα είναι πλούσια και υλική. Για πολλά χρόνια, ο Λατζαρίνι δεν καταφέρνει να αποσυνδεθεί πλήρως με τη φοίτηση, ζωγραφίζει άνδρες, σπίτια, δέντρα, ποτάμια, ζώα, τοποθετημένα σε έναν χώρο εντελώς ιδιαίτερο, όπου το χρώμα επικρατεί έναντι των μορφών. Οι πίνακες του δεν έχουν συνθετική τάξη και δεν ακολουθούν τους κανόνες της προοπτικής, είναι εικόνες του νου και της εσωτερικής πραγματικότητας που αποτυπώνονται στον καμβά σε χαοτική τάξη, αυθόρμητα και γκστ. Δεν υπάρχει προπαρασκευαστικό σχέδιο, δεν υπάρχει λογικό σχήμα, η ιδέα βγαίνει εκρηκτικά και κατακλύζει τον χώρο του καμβά. Ο Λατζαρίνι χρησιμοποιεί την σπατουλά, προτιμά την από το πινέλο, γιατί το σημάδι είναι καθαρό, η κίνηση εκφράζει δύναμη και αποφασιστικότητα και δεν γυρίζει πίσω. Με το πέρασμα των χρόνων, απομακρύνεται σταδιακά από την αναπαράσταση της φιγούρας και ξεκινά τη διαδρομή της αφαίρεσης, όπου φαίνεται ότι βρήκε τον δρόμο για το σπίτι. Ποτέ το χρώμα δεν υπήρξε τόσο εκφραστικό, η κίνηση γρήγορη και σίγουρη, οι μορφές αναδύονται από το βάθος των συγγένειας χρωμάτων σε μια συνεχή επικάλυψη. Οι κολάζ του 2008 σηματοδοτούν τη μετάβαση προς την αναζήτηση μιας βάθους ή τρισδιάστατότητας που δεν θα είναι πλέον ψευδαίσθηση και επίφαση, χρώμα δόκιμα δόμημένο στη δισδιάστατη επιφάνεια. Με these works, οι καμβάδες κολλημένοι και επικαλυμμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, εξέχουν από τον πίνακα, δημιουργώντας σκιές και πραγματικά ανάγλυφα αν και ελαφρώς ανιχνεύσιμα.