Anton Kaestner - #381 - XXL - " Window ".

Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυφος πίνακας του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο.
#381 - "Window" - μέγεθος XXL.
Πολύ Μεγάλη Διαστάση.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις μπογιάς και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή επιφάνεια "glossy" που προσεγγίζει την εφαρμογή ρητίνης είναι μοναδική.

Κατά τις δημοπρασίες σας, παρακαλούμε να λάβετε υπόψη ότι αυτό το πολύ μεγάλο έργο θα παραδοθεί σε κάδρο, έτοιμο για τοποθέτηση. Αξία μόνο του καδράρισματος 240€ΤΙΤ.

Διαστάσεις : ίντσες 47,2 × 34,3 × 0,12 / 120 × 87 × 0,3 εκ. χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας πωλείται με αλουμινένιο κάδρο της γερμανικής μάρκας Nielsen, φινιρίσμα Οξιά Γυαλιστερή (Ίντσες 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 εκ.), ή άλλος της ίδιας σειράς κατά επιλογή του αγοραστή.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Απουσίας Αντιγραφής/Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στην Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αεί μνηστή παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με γοήτευε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ εαυτόν άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνές επιχειρηματικό καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου και αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τον προσανατολισμό στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά να σιγοκαίει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για εμένα — ένας τρόπος να ξεκοπώ από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντοτε βίωνε μεγάλη ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική γωνία και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την γκαλερί μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γνώρισε ταχεία αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστήρες και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που το καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαίες πειραματικές”— οτιδήποτε μπορεί να παρακάμψει την λογική! — να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέπτι- εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκαλύψεως/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, ενώ δίνουν σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες ανάγκες», δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη μεθοδολογία μου επίτηδες απλή. Ούτε “συναισθήματα” ούτε “θεωρητική αντίληψη”, αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός SF συγγραφέας Αλαν Νταμασιό.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του βιτρώ, παραμένει σχεδόν πλήρως αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα ένα λαμπύρισμα δέρματος όπου μπορείς να δεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέπτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και τα κενά, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των λεπτομερειών που προσεγγίζουν στο κοντινό βλέμμα και της απόστασης για το σύνολο θα παρασύρει τους θεατές σε δικές τους εσωτερικές διαδρομές.
Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να ερευνήσω περαιτέρω τα όσα μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι ένα καθημερινό μεράκι, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικούς διαλόγους.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέν: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπε."

Anton Kaestner.