Anton Kaestner - #423 - S - " Hommage à Rothko 2026 ".

#423 - S - "Hommage à Rothko 2026".
Πις μοναδικό, πρωτότυπο έργο του Αντών Καέστνερ, απευθείας από το Παριζιάνικο εργαστήριο.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε plexiglas πλάκα 3mm.
Αυτή η ζωγραφιά δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις χρώματος και/ή σπρέι, όπου η γυαλιστερή απόδοση, “glossy”, προς application ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις: 12,6" x 9,1" x 0,12" / 32 x 23 x 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.
Αυτό το έργο παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Ποιότητα πλαισίου από τη γερμανική μάρκα Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (12,0 cm x 1,38 cm x 0,6 cm?) προτείνεται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο έχει υπογραφεί στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Αντον Καεστνερ είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκθέτονται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με παρέσυραν η μη-παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για τα πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το μονοπάτι για να γίνει πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσο.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεαν τη προοπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα ένα μέρος της ζωής μου, σιγά σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα έχω βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να δώσω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την θέση μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Στο τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, έδειξε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωστρεφούς plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές ευαίσθητη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό αποτέλεσμα ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε πάει για να βάλει σε κρίση τη λογική!- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που έχει αντίκτυπο με τη διαδικασία αποκάλυψης/επιμονής της φωτογραφίας, αποτελεί πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφανότητες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις «άνευ όρων αναγκαίες» ανάγκες, δηλαδή αυτό που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “συναίσθημα” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε εξυψωμένη νοημοσύνη/νοητική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη “ζωή στην καρδιά της ζωής”, le vif όπως θα το έλεγε ο γάλλος μάστερ επιστημονικής φαντασίας Αλαν Νταμασιό.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φώτιση ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα αποχρωματισμένο δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη σιλουέτα του, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα σε λεπτομέρειες για κοντινό θέαση και απόσταση για ολόκληρο θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωτερικές διαδρομές.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία διερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να διερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Η ζωγραφική για μένα είναι ένα καθημερινό κράμα τέχνης, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέ: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα."

Αντόν Καεστνερ.