Anton Kaestner - #415 - L - " Psihnakr ".

#415 - L - " Psihnakr ".
Μονοφυές τεμάχιο, πρωτότυπη εργασία του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ του Παρισιού.

Διάχυση σε σπρέι ακρυλικό πάνω σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Είναι μια πρωτότυπη ζωγραφισμένη εργασία με γυαλιστερή απόδοση που θυμίζει την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / 44 * 61,5 * 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Matte Black (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή έναντι πρόσθετου κόστους 120€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο οπίσθιο μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18 έως 28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο πολιτισμού του πατρίου μου τόπου. Η δημιουργικότητα ήταν αξία στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence planted the seed for what would eventually become my life's passion."

(Μεταγραφή: Αποφύγα το λατινικό μέρος)

Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-αναδραστική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, αν και θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.

Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν οπτική, εκθένοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνα στους τοπικούς καλλιτεχνικούς κύκλους και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.

Παρά το επίκεντρο στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχα να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.

Έχω πάντα βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.

Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Θεμελίωσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εντελώς στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την προϊωστική μου καριέρα, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα απέκτησε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι προς το τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρωστικά και συνροές σε πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξωτυπωμένου Plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθρυπτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρόμαστε. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε μπορεί να συντομεύσει τη λογική!- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & οι καθρέφτικες επιδράσεις που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση απηχεί τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από κατοπτρικές στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιαπέρατες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και στο φως.

Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε « συναίσθημα » ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «βιαστική κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερ sci‑fi Alain Damasio.

Ενώ το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass (φυλλώματα), παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική μια αστραφτερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.

Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα στα «λεπτομέρειες που πλησιάζουν» & «απόσταση για ολόκληρο», θα ενθαρρύνει τους θεατές να επιφορτιστούν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.

Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις и θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner