Anton Kaestner - #419 - S - " Menorca #3 ".

#419 - S - "Menorca #3".
Μοναδικό τεμάχιο, πρωτότυπη δημιουργία του Αντόν Κάεστνερ, απευθείας από το στούντιο στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό σε φιλμ plexiglass 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Αποτελεί πρωτότυπη εργασία ζωγραφισμένη σε πολλαπλά στρώματα ζωγραφικής και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή γυαλιστερή απόδοση, κοντά στην εφαρμογή ενός βερνικιού ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις: 11,4" x 9,1" x 0,12" / 29 x 23 x 0,3 cm χωρίς καδράκι.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (11,4 cm / 0,23 x 1,38 cm / 0,6 x 3,5 cm) συνιστώμενος και διαθέσιμο κατά την αποστολή για πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τοποθετείται πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο του πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και έσπειρε τον κόκορα για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και ύστερα A3. Αρχικά με μάγεψε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος ώστε πραγματικά να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες pursuing διεθνής επιχειρηματική καριέρα που με μετέφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι Μαρόκο, Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν τη προοπτική μου, εκθέτοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου και να πήγαινα, εμβάθυνα στη τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν μέρος μου, ήρεμα σιγοβράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μορφή μυστικής διαλογιστικής για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω ολόψυχα τον εαυτό μου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρήκε σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που έγινε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά νέον χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωρεύτεουν plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα”—οτιδήποτε προσφέρεται για να βραχύνει τη λογική!—να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που σχετίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας ωστόσο σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “αδιαπέραστες αναγκαιότητες”, δηλαδή όσα πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “πάθη” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία της ύπαρξης. Ούτε “βιαστική κατανάλωση” ούτε “πνευματικοποίηση/πνευματική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα το διατύπωνε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μπορεί μερικές φορές να προκαλεί τη διαύγεια και τη φωτεινότητα ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, ακόμη και των λείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των λεπτομερειών που βρίσκονται κοντά και της απόστασης που προσφέρει ολόκληρο το έργο θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα is μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω αυτό που μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: “Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.”

Anton Kaestner.