Ιταλική σχολή (XX) - Viandanti

Το έργο αγοράστηκε γύρω στο 1980 από ένα πάγκου παλαιοπωλείου στη Ρώμη κοντά στην Porta Portese. Το έργο παρουσιαζόταν πολύ σκοτεινό και οι μορφές καθώς και το τοπίο ήταν αμαυρωμένα και σχεδόν αδιάκριτα. Μετά την αποκατάσταση εμφανίστηκε μια ζωγραφική ευαισθησία με πινελιές πάθους, ενέργειας και νευρικότητας και με τη χρήση ζωηρών χρωμάτων. Στο κείμενο της συντηρήτριας εκτός από την τεχνική περιγραφή της αποκατάστασης εντάσσεται καλά η ζωγραφική τεχνική του καλλιτέχνη.

Κοιτώντας τον πίνακα υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δεν ενοχλούν καθόλου τον κόσμο της Scuola Romana και πιθανώς της Scipione: η οραματική κατασκευή του τοπίου, οι φιγούρες φανερές από την πλάτη ή σε κίνηση, η υγρή και νευρική ύλη ζωγραφικής, τα καφέ που λάμπουν με όξινα πράσινα και βαθιά μπλε, η συναισθηματική διαμόρφωση του χώρου, αυτή η είδος “φλεβώδης φωτεινότητα” χαρακτηριστική της Scuola Romana ανάμεσα στο 1929-31.

Ιδιαίτερα το κλίμα παραπέμπει περισσότερο στα συναισθηματικά τοπία του Collepardo και στις απόψεις παρά στα πιο γνωστά καρδινάλια έργα. Ορισμένες χρήσιμες συγκριτικές αναφορές είναι τα τοπία του 1930 και μερικά “Borghi” ρωμαϊκά που θα βρείτε σε παράρτημα.

Η αποκατάσταση έφερε στο φως: τεντωμένο χαρτόνι συνεκτικό με τα χρόνια ’30, χρωστικές και προετοιμασία συμβατές, τεχνική ζωγραφική συνεπής.