Αρχαίος Ρωμαίος μπρούτζος χρυσωμένος Δαχτυλίδι με αρχικό καρνελλιανό ένταλγιο - άνδρας που ξεκουράζεται με το δεξί χέρι του πάνω σε

Αρχαίο ρωμαϊκό δαχτυλίδι από επιχρυσωμένο μπρούντζο με ένταλιο καρνελλίου
Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρωμαϊκή
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Επιχρυσωμένο μπρούντζο, ασημένιο σερβίτι (περιβραχιόλιο), ένταλσιο καρνελλίου
Διαστάσεις: Εσωτερική διάμετρος: 17 x 15 mm / Εξωτερική διάμετρος: 30 x 21 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση. Το δαχτυλίδι φέρει ελκυστική αρχαία πατίνα με ορατές ίχνη επιχρύσωσης. Το ένταλσιο καρνελλίου παραμένει σταθερά στερεωμένο στο ασημένιο κέλυφος του. Φθορές και επιφανειακές καταθέσεις συνεπείς με την ηλικία.

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω σύνθετων κανονισμών εξαγωγής σχετικά με πολιτιστικά αγαθά, το εν λόγω αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός της ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν θέσετε προσφορά.

Σύνοψη προέλευσης:
Αναγνωριστικό Εγγραφής Αντικειμένου: 170
Ο τωρινός ιδιοκτήτης αγόρασε το Αρχαίο Ρωμαϊκό δαχτυλίδι από επιχρυσωμένο μπρούντζο από ιδιώτη συλλέκτη, S.B., στο Γκρόνινχεν, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιώτης συλλέκτης S.B. του Γκρόνινχεν, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από το 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το δαχτυλίδι είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος άλλης ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία πριν το 1990.
Δεν διατέθηκαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό κατοχής του αντικειμένου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό υπόβαθρο:
Το ρωμαϊκό δαχτυλίδι δείχνει συνένωση διαφόρων πολύτιμων υλικών της ρωμαϊκής εποχής: μια επιχρυσωμένη μπιρτόνιο ράβδος μπρούντζου, ένα ασημένιο στεφάνι και έναν λεπτομερώς χαραγμένο λίθο καρνελλίου. Τέτοια δαχτυλίδια εξυπηρετούσαν πρακτικές και συμβολικές λειτουργίες, λειτουργώντας ως προσωπικά κοσμήματα ενώ ταυτόχρονα λειτουργούσαν και ως σφραγίδες. Τα εντάλια μπορούσαν να πιεστούν σε κερί για την πιστοποίηση εγγράφων, επιστολών και εμπορικών συναλλαγών, καθιστώντας τα σημαντικά εργαλεία προσωπικής ταυτότητας και εξουσίας.

Ο χαραγμένος καρνελίον απεικονίζει έναν όρθιο άνδρα, σχεδιασμένος στο κλασικό στυλ που προτιμάτο σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Παρότι η ακριβής ταυτότητα της μορφής δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με βεβαιότητα, απεικονίσεις θεοτήτων, ηρώων, αθλητών και μυθολογικών προσώπων ήταν μεταξύ των δημοφιλέστερων θεμάτων για ρωμαϊκά ένταλια. Τέτοιο απεικονιστικό περιεχόμενο αντικατοπτρίζει τις προσωπικές προτιμήσεις του κατόχου, τις πολιτισμικές του αξίες, τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις ή τις φιλοδοξίες.

Το καρνελίον αποτελούσε ένα από τα περισσότερο ζητούμενα πολύτιμα λίθαρα στην ρωμαϊκή γλυπτική τέχνη. Η θερμή κόκκινη έως πορτοκαλί απόχρωση ήταν ιδιαίτερα εκτιμημένη, ενώ η σκληρότητά του το καθιστούσε κατάλληλο για λεπτομερείς χαρακτικές. Επιπλέον, ο λίθος παρήγαγε διακριτικά αποτυπώματα σε κερί σφράγισης χωρίς υπερβολική συγκόλληση, καθιστώντας τον ιδανικό για τη χρήση σφραγιδών. Το καρνελίον διακινούταν ευρέως σε όλο το Ρωμαϊκό κράτος, με πηγές σε περιοχές από την Ανατολική Μεσόγειο και την Αραβία μέχρι την Ινδία. Μέσω δικτύων μακρινών εμπορικών διαδρομών, τα λίθοι αυτοί έφταναν εργαστήρια σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο όπου ικανοί χαρακτικστές μεταμορφώνουν σε προσωπικές σφραγίδες και κοσμήματα.

Η χρήση επιχρυσωμένου μπρούντζου αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα όψη της ρωμαϊκής κουλτούρας πολυτέλειας. Η επιχρύσωηση επέτρεπε στους τεχνίτες να δώσουν στα μπρούντζινα αντικείμενα την εμφάνιση χρυσού, χρησιμοποιώντας σημαντικά λιγότερο τιμημένο μέταλλο. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιήθηκε ευρέως για κοσμήματα, στρατιωτικά εξαρτήματα, οικιακά αντικείμενα και θρησκευτικά είδη. Τα επιχρυσωμένα ίχνη που διασώζονται στο συγκεκριμένο δαχτυλίδι μαρτυρούν ότι αρχικά προοριζόταν να εμφανίζει πλούσια και αξιοσέβαστη όψη. Συνδυαζόμενο με το ασημένιο περιβραχιόλιο και το χαραγμένο λίθο, το δαχτυλίδι θα εξέφραζε ένα βαθμό κοινωνικής θέσης και εκλέπτυνσης.

Τέτοια δαχτυλίδια φοριούνταν συνήθως από άτομα με άνετες συνθήκες ζωής, συμπεριλαμβανομένων εμπόρων, διαχειριστών, αξιωματικών, τοπικών ελιτ και άλλων μελών των ακμάζουσων τάξεων της ρωμαϊκής κοινωνίας. Ενώ τα δαχτυλίδια από πραγματικό χρυσό προορίζονταν συνήθως για τα πλουσιότερα στρώματα της κοινωνίας, τα επιχρυσωμένα μπρούντζινα παραδείγματα προσέφεραν μια ελκυστική και σεβαστή εναλλακτική που εξακολουθούσε να αντανακλά κοινωνική θέση, μόρφωση και συμμετοχή στις ρωμαϊκές πολιτιστικές παραδόσεις.

Η κατασκευή δαχτυλιδιών όπως αυτό αποτελούσε μέρος μιας ιδιαίτερα οργανωμένης βιοτεχνικής βιομηχανίας. Ρωμαίοι κοσμηματοποιοί, μεταλλουργοί και χαρακττικές κοσμημάτων δούλευαν σε εξειδικευμένα εργαστήρια σε ολόκλη Empire, παράγοντας αντικείμενα που συνδύαζαν καλλιτεχνική έκφραση με πρακτική χρησιμότητα. Παρόμοια παραδείγματα έχουν ανακαλυφθεί από τη Βρετανία μέχρι τη Νοτιοανατολική Ανατολία, αποτυπώνοντας την αξιοσημείωτη εμβέλεια του ρωμαϊκού εμπορίου και της τεχνουργίας.

Η χρονολόγηση στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ. τοποθετεί αυτό το δαχτυλίδι σε μια περίοδο ευημερίας και εξάπλωσης εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αντικατοπτρίζει την εκτίμηση των Ρωμαίων για την υψηλή τεχνική, τα εισαγόμενα υλικά και την προσωπική διακόσμηση, ενώ εξυπηρετούσε και ως πρακτικό αντικείμενο καθημερινής χρήσης.

Αυτό το κομμάτι αποτελεί άμεση και φυσική σύνδεση με τους ανθρώπους της αρχαιότητας, όπου τα κοσμήματα δεν ήταν απλώς διακοσμητικά αλλά και σήματα ταυτότητας, θέσης και προσωπικής εξουσίας. Δημιουργεί μια απτή σύνδεση με τον αρχαίο κόσμο, στον οποίο δαχτυλίδια αυτού του τύπου συνόδευαν τους κατόχους τους σε όλη τη δημόσια και ιδιωτική τους ζωή.