Alexander Gronsky - [02-24-2022] Moscow suburbs - 2022

Εξαντλημένο από τον εκδότη, εξαντλημένο εκτύπωση.
Ισχυρά περιορισμένο στα 450.

Νέο, ακόμα αρχικά τυλιγμένο στο χαρτί του εκδότη;
ΤΕΛΕΙΟ!

Σε αυτό το υπέροχο και σπάνιο βιβλίο [02-24-2022] καθώς και στο Pastoral, ο Alexander Gronsky απαθανατίζει τα Προάστια της Μόσχας, την ενδιάμεση ζώνη που υπάρχει ανάμεσα στη μητροπολιτική πόλη - τη ρωσική πρωτεύουσα Μόσχα - και τη φύση, η οποία έχει ήδη εξαφανιστεί. Ούτε πόλη ούτε εξοχή. Είναι μια σειρά από οπτικές των προαστείων, συχνά ληφμένες από απόσταση: από έρημα και ακαλλιεργημένα εδάφη, από χωματερές, από τη γη κανενός που περιβάλλει την πόλη. Το τοπίο τείνει να διατηρείται απομονωμένο από τον παρατηρητή, εμποδίζοντας την είσοδό του. Το γεγονός ότι η σκηνή παραμένει τόσο απόμακρη συνδέεται συχνά με την ικανότητά της να δείχνει στον θεατή μια αισθητική πληρότητα που είναι πλήρης από μόνη της, να έχει τη δική της μορφή.

Ο καλλιτέχνης επιλέγει με προσοχή το σημείο θέασης, εξισορροπεί τη σύνθεση, υπολογίζει με επιμέλεια κάθε λεπτομέρεια και αρμονίζει ευφυώς το εύρος των χρωμάτων, αποφεύγοντας περιττές χωρικές αντιθέσεις που δεν θα εναρμονίζονταν καλά με τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο ή αυθόρμητο σε αυτές τις εικόνες. Τα πράγματα μπορεί να είναι άσχημα και άμορφα, αλλά οι σκηνές, από την άποψη της κλασικής αισθητικής, είναι εξαιρετικά όμορφες. Στις οπτικές του Gronsky ο χρόνος της ημέρας και η ιστορική φάση είναι αδιανόητα προσδιορισμένα. Η ερημιά των χώρων θέτει αυτή τη μη οριστικότητα. Αν η ζωή ανθίζει εδώ, έξω από την πόλη, γιατί τα κτίρια είναι τόσο άδεια, σαν να τα έχει ήδη εγκαταλείψει ο πληθυσμός; Είναι ένα τέλος ή μια αρχή;

Η ψυχρή τελειότητα του έργου του θα φαινόταν να υποδηλώνει μια παρόμοια αντίληψη για τον κόσμο από τον Gronsky, ειδικά καθώς οι άνθρωποι στις φωτογραφίες του είναι μικροσκοπικές φιγούρες που από δύσκολα ξεπετάγονται από το τοπίο, χωρίς αυτοτελή σημασία. Αυτή η «αφαίρεση του ανθρώπου», η φθορά του αντικειμένου, η ανωνυμία της ματιάς συνδέονται με την εξαφάνιση του «αντικειμένου», την απώλεια μιας προθετικής προσανατολιστικής ματιάς. Και εδώ βρίσκεται η αντίφαση στις φωτογραφίες του Gronsky. Αφαιρώντας τα αντικείμενα, η όραση εισέρχεται αυθόρμητα και με εξαιρετικά έντονο τρόπο σε σχέση με τον κόσμο σε ολόκληρη την αβεβαιότητα και την πληρότητά του. Το έργο αποτελείται από μια σειρά φαινομενικά μαγευτικών οπτικών στις οποίες πρακτικά δεν υπάρχει τίποτα να δεις. Παρά την ψευδαισθητική του συγκεκριμενοποίηση, οι φωτογραφίες του Gronsky πέφτουν πολύ περισσότερο στην πλάνη της καθαρής όρασης, της εμφάνισης, παρά σε αυτή της υλικότητας των παρουσιαζόμενων αντικειμένων. Και σε αυτήν τη θέση βρίσκεται η αδιαμφισβήτητη σύγχρονη φύση και δύναμή τους.

#contemporarylibrary
#ExclusivePhotographersStudio