Miguel Couce Vidal (1904 - 1995) - Esperando

Το έργο φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη στο κάτω μέρος.

Στην πίσω πλευρά υπογράφεται ξανά, χρονολογείται το έτος 1978 και φέρει τον τίτλο «Αναμένοντας».

Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο.

Διαστάσεις του έργου: 34 cm × 43 cm.

Διαστάσεις του κάδρου: 48 cm × 58 cm.

Η κατάσταση διατήρησής του είναι καλή.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Βιογραφία του καλλιτέχνη:

Γεννήθηκε στο Μπιλμπάο της Ισπανίας στις 5 Ιανουαρίου 1904 και απεβίωσε στη Νέα Υόρκη στις 1 Οκτωβρίου 1995. Αφίχθη στην Αργεντινή το 1910 και απέκτησε την ιθαγένεια το 1930. Το 1921 εντάχθηκε στην Εθνική Ακαδημία Καλών Τεχνών, με καθηγητές τον Gervasio Trezzini, τον Enrique Fabbri και τον Alberto María Rossi. Διαβίωσε στην Βραζιλία μεταξύ 1935 και 1945 και στη Μασαχουσέτη προς τα τέλη του 20ού αιώνα. Από την επιστροφή του από τη Βραζιλία συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις και φιλοτέχνησε ατομικές παρουσιάσεις σε Μπουένος Άιρες, Μεντόσα, Σαν Χουάν, Σάλτα και Ροσαρίο. πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στη Γκαλερί Müller το 1945, στο Casa de Mendoza στη Μπουένος Άιρες το 1952, στο Plaza Hotel του Mendoza το 1953, στο Casa de España στο Mendoza το 1953, στο Museo de Bellas Artes της Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία το 1952 και στη Galería Dantes του Belo Horizonte, Βραζιλία το 1953, μεταξύ άλλων. Συμμετείχε στο Salón de Pintura y Escultura της Mutualidad de Estudiantes y Egresados de Bellas Artes το 1924, στα Εθνικά Σαλόνια της Βραζιλίας το 1938 και από το 1940 ως το 1943, του Río Grande do Sul το 1940, του Fluminense το 1943, του Pelotas το 1940. Πέτυχε Τιμητική Μνεία στο Εθνικό Σαλόνι της Βραζιλίας το 1940, Χάλκινο Μετάλλιο στο Εθνικό Σαλόνι της Βραζιλίας το 1941, Τιμητική Μνεία στο Σαλόνι του Rio Grande do Sul το 1940. «Καλλιτέχνης της ομάδας La Boca, εμπνευσμένος από τα τοπία του αποτύπωσε σκηνές του Riachuelo, των λιμανιών και των κατοικιών της Boquense με προσωπικό μοναδικό ύφος στα αντίθεση φωτός και στα παιχνίδια χρώματος, βασισμένος σε ένα σταθερό σχέδιο και καλές στρώσεις ύλης», είπε γι’ αυτόν ο Carlos Foglia. Στο τελευταίο του στάδιο προσέγγισε την αφηρημένη μορφή.