alvaro cartei - Figura classica

Πιάτο σε πολύχρωμη πορσελάνη της Αλβάρο Καρτεί από μεγάλου μεγέθους εκτελεσμένο για τα κεραμικά Tigre
Γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια από τους Μάριο και Αγκαλέντια Μιχελανγκόλι, πρώτος από τέσσερα παιδιά. Μεταξύ των πρώτων που παρατήρησαν την ικανότητά του στο σχέδιο ήταν ο δάσκαλός του στο δημοτικό σχολείο, ο οποίος συχνά του επέτρεπε να μην παρακολουθεί τα μαθήματα για να κάθεται στην τελευταία σειρά σχέδιο, για να του δώσει έπειτα τα σχέδια. Ήταν ο ίδιος ο δάσκαλος που ώθησε τον νεαρό Αλβάρο να εμβαθύνει το πάθος του.

Ο Καρτεί μπήκε στο εργαστήριο του Γιουζέπε Σαντέλι, κι αυτός επίσης Signese, στα μέσα της δεκαετίας του είκοσι. Ο δάσκαλός του του παρέδωσε ορισμένα έργα νεότητας που ο μαθητευόμενος Καρτεί αντίγραφε. Τα πρώτα θέματα των σχεδίων του ήσαν τα μέλη της οικογένειας του: η μητέρα, η γιαγιά και ο αδελφός Ντάνιλο· ακολουθούν ακολουθούν ζωγραφισμένες ζωντανές πορτρέτες του τοπίου της Σίνγκα.

Τα χρόνια εκείνα τον οδήγησαν σε μια καλλιτεχνική ωριμότητα που τον έφερε να δουλεύει με τον Σαντέλι ως τοιχογραφιστής εκκλησιών στην Τοσκάνη και στη Ρώμη, ήταν οι δεκαετίες του τριάντα. Παράλληλα ξεκινά η δραστηριότητα διακοσμητή κεραμικών στη Σίνγα και στο Μοντελούπο. Αυτή η εργασία θα αποτελέσει για χρόνια το οικονομικό του στήριγμα.

Τα χρόνια του πολέμου του έσωσαν από το μέτωπο (επιθεώρησε το στρατό) και συνέπεσαν με μια περίοδο κρίσης για το ρόλο του καλλιτέχνη του τόπου.

Τον Ιανουάριο του 1944 γράφτηκε στη Σχολή Ελεύθερου Γυμναστικού Νούντου της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Κατά τα ταξίδια του μετρό είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει ζωντανά έναν βομβαρδισμό της πόλης. Παρακολουθεί το σχολείο του νούντου με ασυμβατότητα μέχρι το 1957 αλλά αυτή η εμπειρία είχε ισχυρό αντίκτυπο. Στο κατώφλι των 40 ετών γνώρισε την Άννα, την οποίαν παντρεύτηκε το 1960.

Στα πρώτα χρόνια του μεταπολεμικού περιόδου ο Καρτεί προσχώρησε στο ΚΚΙ και υπήρξε ενεργός πολιτικά με τα έργα του. Σύμφωνα με τον ρεαλισμό του σοσιαλισμού, δημιούργησε για τις παρελάσεις της 1ης Μαϊου πινάκες-Μανιφέστα ανάμεσα στα οποία Το όνειρο των αγροτών και Ο προϋπολογισμός δεν βγαίνει πλέον. Ο πιο μεγάλος αγόγισθος αφορούσε όμως τη Festa de L'Unità της Signa το 1946 όταν αντιπροσώπευσε τέσσερις μεγάλους πορτρέτα των Λένιν, Στάλιν, Ταγκιάτι και Γκραμσύ.

Από τις δεκαετίες του Πενήντα αρχίζει η εξελικτική πορεία. Οι πρώτες αλλαγές αφορούν το χρώμα: οι απεικονίσεις της πραγματικότητας εμφανίζονται με καθαρότερα και πιο έντονα χρώματα. Το κύριο έργο εκείνης της περιόδου είναι Οι υφάντριες που απεικονίζουν δύο εργάτριες σε αργαλειό. Αυτή η αλλαγή υπήρξε η πρόξενος της επανάστασης των εξήντα όταν αφήνει την τελειότητα της φόρμας προς μια βαθύτερή απεικόνιση της πραγματικότητας και των ανθρώπων. Πρόσωπα και σώματα φαίνονται στιλιζαρισμένα και ζωγραφίζονται χωρίς μοντέλο.

Η ζωή του Καρτεί δέχθηκε ένα ξαφνικό τραύμα: ο θάνατος της συζύγου του το 1980. Η απελπισία εκείνων των χρόνων υλοποιείται σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα έργα του: Ricordo. Έναπίνακας σε λάδι πάνω σε σανίδα αντίκας, και όταν τελειώθηκε ο Καρτεί, σε κατάσταση απελπισίας, χάραξε όλη τη βαφή αλλά οι μορφές έμειναν αποτυπωμένες στο ξύλο, σχεδόν σαν μια ξεθωριασμένη φωτογραφία αιώνιας ανάμνησης της συντρόφου του.