Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Γλυπτική σύγχρονη του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Έκδοση αρ. 2/8 - Υπογεγραμμένο και πιστοποιημένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Ψυχρή χύτευση σκόνης μαρμάρου και πέτρας
- Καταστάσεις άριστες


Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίθεση με τη κλασική γλυπτική constitutes ένα κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, υιοθετούνται ως αφετηρία και υπόκεινται σε μια διαδικασία θραύσης και επαναδιαμόρφωσης.
Η μορφή πλέον δεν θεωρείται ενότητα σταθερή, αλλά κατάσταση μεταβατική. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διασπάται σε μπλοκ και θραύσματα, παράγοντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν κρύβεται πλέον, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση καταργεί την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευαισθησία. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλιώς μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαποτισμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστρέφεται σε μια νέα διάσταση.


MATTEO CIFFO

Γεννήθηκα στο Biella το 1987, από το 2007 ανέπτυξα μια έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στην μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από άμεση σχέση με πολύτιμα και πολύπλοκα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικές χρωστικές, αρμενικές γαίες, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εργαλεία έκφρασης, αλλά ζώντες παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και πιθανότητας ανάστασης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ πιο τελετουργική παρά γλυπτική: μια ανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική γεννιέται από την παρατήρηση και την επιθυμία να αποδώσω ζωή σε ό,τι έχει θρυμματιστεί, εγκαταλειφθεί ή ξεχαστεί. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται πρωτότυπη ύλη για τα έργα μου.

Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μέσα τους μια ιστορία. Τα διασπάω и τα ανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάσταση, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο προέρχεται από μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε απώλεια και ανάσταση, ανάμεσα σε μνήμη και δυνατότητες, καθιστώντας ορατό το στιγμιότυπο κατά το οποίο η ύλη παύει να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία παίρνει τη μορφή ενός μετασχηματισμού που υπερβαίνει τη συμβατική γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχεμική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη υπάρξει, τις διασπάω και τις ανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια ένταση ανάμεσα σε καταστροφή και αναγέννηση, ανάμεσα σε μνήμη και δυνατότητες, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα έρχεται σε αντίθεση με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιαίρετα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αδιατάρακτο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μεταμορφώνεται στο πέρασμα του χρόνου. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος του έργου, εμπλέκοντάς τη σε συνεχή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.

Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν παραχωρείται, αλλά γίνεται συν-συγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνειά της τα ίχνη του αγγίγματος, της διαδικασίας και της εξέλιξής της.

Αυτόνομη, έχω χτίσει το μονοπάτι μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στην καθοδήγηση του υλικού στη μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και ανανεώνονται.

Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Τα γλυπτά ξεπηδούν ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα σε ερείπια και ανάσταση, ανάμεσα σε μόνιμη ύπαρξη και μεταμόρφωση, αποδίδοντας στη μάζα μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.