Marco Amore - Nel silenzio di Medusa

Αυτός ο πίνακας εγείρει μια ισχυρή συγχώνευση μεταξύ μύθου και ενδοσκόπησης. Το πρόσωπο, που θυμίζει τη Μέδουσα, δεν απεικονίζεται ως τέρας αλλά ως εικόνα ομορφιάς τραυματισμένης: το πρόσωπο από πέτρα, ραγισμένο και ακίνητο, φαίνεται να φυλάει έναν αρχαίο πόνο, ενώ τα φίδια που το περιβάλλουν κινούνται σαν ζωντανές, ανήσυχες σκέψεις που δεν βρίσκουν γαλήνη. Το χιαροσκούρο τονίζει την ένταση ανάμεσα στην ακινησία και την κίνηση, ανάμεσα στη froide η μάρμαρη ψυχρή επιφάνεια και τη ζωτική βιολογική ενέργεια των φιδιών. Ο καλλιτέχνης καταφέρνει να μετατρέψει τον μύθο σε μια αναστοχαστική ματιά στην εσωτερική μεταμόρφωση — στα όρια ανάμεσα στην άμυνα και την καταδίκη, ανάμεσα στη δύναμη και την ευαλωτότητα.

Λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο με το χέρι.
Πιστοποιητικό γνησιότητας.