Αρχαία Αιγυπτιακή Μπρούντζος Άγαλμα Θεού Οσίρις. Ύψος 15,5. Τελική Περίοδος, 664–332 π.Χ.






Διηύθυνε το Μουσείο Συλλογής Ifergan, ειδικευμένη στην Φοινικική αρχαιολογία.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135253 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αρχαίο Αιγυπτιακό μπρούντζινο άγαλμα θεού Όσιρη, Ύστερη Περίοδος (664–332 π.Χ.), περίπου 13 εκ. ύψος (15,5 εκ. με βάση), σε καλή κατάσταση· αποκτήθηκε το 2025 από ιδιωτική γαλλική συλλογή.
Περιγραφή από τον πωλητή
Θεός Οσίρις
- πολύ καλό -
Αρχαία Αίγυπτος, ύστερη περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Αντικείμενο χάλκινο με υπόλοιπο επίχρωση
Ύψος 13 εκ., ύψος 15,5 εκ. με βάση.
ΚΑΤΑΓΩΓΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, κ. Ι, Γαλλία, πριν το 1980.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες.
Οσίρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η καταγωγή του Οσίρις είναι ασαφής· ήταν τοπικός θεός του Μπουςίρις, στη Χώρα της Κάτω Αιγύπτου, και μπορεί να υπήρξε προσωποποίηση της χθόνιας (κάτω κόσμος) γονιμότητας. Πάνω από το 2400 π.Χ., ωστόσο, ο Οσίρις έπαιζε σαφώς ένα διπλό ρόλο: ήταν τόσο θεός της γονιμότητας όσο και ενσαρκωτής του νεκρού και της ανάστασης του βασιλιά. Αυτός ο διπλός ρόλος συνδυάστηκε με την αιγυπτιακή αντίληψη της θεϊκής μοναρχίας: ο βασιλιάς, στον θάνατο, γινόταν ο Οσίρις, θεός του Υπερκόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο ζωντανός βασιλιάς, ταυτιζόταν με τον Όρους, θεό του ουρανού. Έτσι ο Οσίρις και ο Όρους ήταν πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις ήταν η μητέρα του βασιλιά και ως εκ τούτου η μητέρα του Όρους και σύντροφος του Οσίρις. Ο θεός Σέθ, θεωρείτο δολοφόνος του Οσίρις και αντίπαλος του Όρους.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου που αναφέρει ο Ελληνιστής συγγραφέας Πλούταρχος, ο Οσίρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σέθ, ο οποίος διαμέλισε το σώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε όλη την Αίγυπτο. Τελικά, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθύς βρήκαν και έθαψαν όλα τα κομμάτια, εκτός από το φαλλό, δίνοντας έτσι νέα ζωή στον Οσίρις, ο οποίος από τότε παρέμεινε στον κάτω κόσμο ως ρώχος και κριτής. Του γιου του Όρους, που νίκησε τον Σέθ, υπερασπιζόμενος τον Οσίρις και γινόμενος ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Οσίρις δεν ήταν μόνο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που χορηγούσε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση μέχρι το ετήσιο πλημμύρισμα του Νείλου. Από γύρω το 2000 π.Χ. και μετά πίστευαν ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι αποθανόντες βασιλιάδες, συνδεόταν με τον Οσίρις κατά τον θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Οσίρις δεν σήμαινε ανάσταση, αφού ακόμη και ο Οσίρις δεν ανέστη· αντίθετα, σήμαινε τον εκ νέου ερχομό ζωής και στον επόμενο κόσμο και μέσω των απογόνων στη Γη. Με αυτή τη μονιμοποιημένη μορφή, ο λατρευτικός κύκλος του Οσίρις διαδόθηκε σε όλη την Αίγυπτο, συχνά συνδέοντας με λατρείες τοπικών θεοτήτων γονιμότητας και υποκόσμου.
Η ιδέα ότι η γέννηση ζωής στην επόμενη ζωή μπορούσε να κερδηθεί ακολουθώντας τον Οσίρις διατηρούνταν μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Στην Μέση Βασιλεία (1938–συμ. 1630 π.Χ.) οι εορτές του θεού αποτελούνταν από πομπές και νυκτερινά τελετές και εορτάζονταν στο ναό της Αβύδου, όπου ο Οσίρις είχε υιοθετήσει τον αρχαίο θεό των νεκρών, τον Χέντυ-Ιμεντίου. Το όνομα αυτό, που σημαίνει «Πρωταρχικός των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Οσίρις ως επίθετο. Επειδή οι εορτές διεξάγονταν ανοιχτά, επιτρεπόταν η δημόσια συμμετοχή, και μέχρι τα τέλη του 2ου χιλιετιών π.Χ. είχε γίνει μόδα η ταφή κατά μήκος του οδικού πομπικού δρόμου στην Αβύδ, ή η ανέγερση ενός κενοτάφου εκεί ως αντιπροσώπευση των νεκρών.
Οι γιορτές του Οσίρις, που συμβολικά επαναλαμβάναν τη μοίρα του θεού, εορτάζονταν ετησίως σε διάφορες πόλεις της Αιγύπτου. Μια κεντρική πτυχή των εορτών κατά την τελευταία περίοδο ήταν η κατασκευή του «κηπου Οσίρις», ενός καλουπιού σε σχήμα Οσίρις, πλήρους με χώμα. Το καλούπι υγρανθήκαμε με το νερό του Νείλου και σπάρθηκε με σιτάρι. Αργότερα, το βλαστάνον σιτάρι σήμαινε τη ζωτική δύναμη του Οσίρις.
Στην Μεμέφς ήταν συνδεδεμένος ο ιερός ταύρος Απίς με τον Οσίρις, μετατρέποντάς τον σε Οσίρις-Απίς, που τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σέραπις. Οι ελληνιστές-ρωμαίοι συγγραφείς συνέδεσαν τον Οσίρις με τον θεό Διόνυσο. Ο Οσίρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο μεμφιτικό θεό των νεκρών.
Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση του Οσίρις χρονολογείται περίπου το 2300 π.Χ., αλλά οι απεικονίσεις του είναι σπάνιες πριν τη Νέα Βασιλεία (1539–1075 π.Χ.), όταν τον απεικόνισαν σε αρχαιοποίητη μορφή ως μουμιοποιημένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος του, το ένα χέρι κρατούσε ραβδί, το άλλο ράβδο-πολύστεφο. Στην κεφαλή του φορούσε τον στέμμα Atef, αποτελούμενο από τον λευκό στέφανο της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά στρουθοπτέρας.
Ιστορία πωλητή
Θεός Οσίρις
- πολύ καλό -
Αρχαία Αίγυπτος, ύστερη περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Αντικείμενο χάλκινο με υπόλοιπο επίχρωση
Ύψος 13 εκ., ύψος 15,5 εκ. με βάση.
ΚΑΤΑΓΩΓΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, κ. Ι, Γαλλία, πριν το 1980.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφίες.
Οσίρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η καταγωγή του Οσίρις είναι ασαφής· ήταν τοπικός θεός του Μπουςίρις, στη Χώρα της Κάτω Αιγύπτου, και μπορεί να υπήρξε προσωποποίηση της χθόνιας (κάτω κόσμος) γονιμότητας. Πάνω από το 2400 π.Χ., ωστόσο, ο Οσίρις έπαιζε σαφώς ένα διπλό ρόλο: ήταν τόσο θεός της γονιμότητας όσο και ενσαρκωτής του νεκρού και της ανάστασης του βασιλιά. Αυτός ο διπλός ρόλος συνδυάστηκε με την αιγυπτιακή αντίληψη της θεϊκής μοναρχίας: ο βασιλιάς, στον θάνατο, γινόταν ο Οσίρις, θεός του Υπερκόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο ζωντανός βασιλιάς, ταυτιζόταν με τον Όρους, θεό του ουρανού. Έτσι ο Οσίρις και ο Όρους ήταν πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις ήταν η μητέρα του βασιλιά και ως εκ τούτου η μητέρα του Όρους και σύντροφος του Οσίρις. Ο θεός Σέθ, θεωρείτο δολοφόνος του Οσίρις και αντίπαλος του Όρους.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου που αναφέρει ο Ελληνιστής συγγραφέας Πλούταρχος, ο Οσίρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σέθ, ο οποίος διαμέλισε το σώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε όλη την Αίγυπτο. Τελικά, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθύς βρήκαν και έθαψαν όλα τα κομμάτια, εκτός από το φαλλό, δίνοντας έτσι νέα ζωή στον Οσίρις, ο οποίος από τότε παρέμεινε στον κάτω κόσμο ως ρώχος και κριτής. Του γιου του Όρους, που νίκησε τον Σέθ, υπερασπιζόμενος τον Οσίρις και γινόμενος ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Οσίρις δεν ήταν μόνο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που χορηγούσε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση μέχρι το ετήσιο πλημμύρισμα του Νείλου. Από γύρω το 2000 π.Χ. και μετά πίστευαν ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι αποθανόντες βασιλιάδες, συνδεόταν με τον Οσίρις κατά τον θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Οσίρις δεν σήμαινε ανάσταση, αφού ακόμη και ο Οσίρις δεν ανέστη· αντίθετα, σήμαινε τον εκ νέου ερχομό ζωής και στον επόμενο κόσμο και μέσω των απογόνων στη Γη. Με αυτή τη μονιμοποιημένη μορφή, ο λατρευτικός κύκλος του Οσίρις διαδόθηκε σε όλη την Αίγυπτο, συχνά συνδέοντας με λατρείες τοπικών θεοτήτων γονιμότητας και υποκόσμου.
Η ιδέα ότι η γέννηση ζωής στην επόμενη ζωή μπορούσε να κερδηθεί ακολουθώντας τον Οσίρις διατηρούνταν μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Στην Μέση Βασιλεία (1938–συμ. 1630 π.Χ.) οι εορτές του θεού αποτελούνταν από πομπές και νυκτερινά τελετές και εορτάζονταν στο ναό της Αβύδου, όπου ο Οσίρις είχε υιοθετήσει τον αρχαίο θεό των νεκρών, τον Χέντυ-Ιμεντίου. Το όνομα αυτό, που σημαίνει «Πρωταρχικός των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Οσίρις ως επίθετο. Επειδή οι εορτές διεξάγονταν ανοιχτά, επιτρεπόταν η δημόσια συμμετοχή, και μέχρι τα τέλη του 2ου χιλιετιών π.Χ. είχε γίνει μόδα η ταφή κατά μήκος του οδικού πομπικού δρόμου στην Αβύδ, ή η ανέγερση ενός κενοτάφου εκεί ως αντιπροσώπευση των νεκρών.
Οι γιορτές του Οσίρις, που συμβολικά επαναλαμβάναν τη μοίρα του θεού, εορτάζονταν ετησίως σε διάφορες πόλεις της Αιγύπτου. Μια κεντρική πτυχή των εορτών κατά την τελευταία περίοδο ήταν η κατασκευή του «κηπου Οσίρις», ενός καλουπιού σε σχήμα Οσίρις, πλήρους με χώμα. Το καλούπι υγρανθήκαμε με το νερό του Νείλου και σπάρθηκε με σιτάρι. Αργότερα, το βλαστάνον σιτάρι σήμαινε τη ζωτική δύναμη του Οσίρις.
Στην Μεμέφς ήταν συνδεδεμένος ο ιερός ταύρος Απίς με τον Οσίρις, μετατρέποντάς τον σε Οσίρις-Απίς, που τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σέραπις. Οι ελληνιστές-ρωμαίοι συγγραφείς συνέδεσαν τον Οσίρις με τον θεό Διόνυσο. Ο Οσίρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο μεμφιτικό θεό των νεκρών.
Η παλαιότερη γνωστή απεικόνιση του Οσίρις χρονολογείται περίπου το 2300 π.Χ., αλλά οι απεικονίσεις του είναι σπάνιες πριν τη Νέα Βασιλεία (1539–1075 π.Χ.), όταν τον απεικόνισαν σε αρχαιοποίητη μορφή ως μουμιοποιημένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος του, το ένα χέρι κρατούσε ραβδί, το άλλο ράβδο-πολύστεφο. Στην κεφαλή του φορούσε τον στέμμα Atef, αποτελούμενο από τον λευκό στέφανο της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά στρουθοπτέρας.
Ιστορία πωλητή
Λεπτομέρειες
Αποποίηση ευθυνών
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
