Μάγια, Terracotta Δοχείο-πιάτο με γλυφίδες. Διάμετρος 24 εκ. 600–900 μ.Χ. Ισπανική άδεια εισαγωγής

Δίσκος διακοσμημένος με εσωτερικό προσωπείο γεωμετρικής διακόσμησης, κεντρικά διακοσμημένος με γλυφίδες με δύο πουλιά.

Μάγια, Γουατεμάλα, 600 - 900 μ.Χ.

Τερρακότα και ζωγραφικά χρώματα

Διάμετρος 24 εκ, Ύψος 5,7 εκ.

Κτήση: Ιδιωτική συλλογή, Παρίσι, 1960 - 1980. Δημόσιος πλειστηριασμός, Μεταβιβαζόμενο από γενιά σε γενιά.

Κατάσταση: Καλώς διατηρημένο, επανακολλήθηκε από 3 μεγάλες Teilen, πρωτότυπα χρώματα, βλέπε φωτογραφίες.

Έγγραφα: Άδεια εισαγωγής στα ισπανικά.

Η Αρχαία Μάγια ακτινοβολούσε σε ευρύ γεωγραφικό χώρο, από τη νότια-κεντρική Μεξικό μέχρι Γουατεμάλα και Ονδούρα. Η περιοχή έχει τρεις διακριτές γεωγραφικές ζώνες — τα ορεινά και υψώματα, τα τροπικά δάση-χαμηλές πεδιάδες και οι πεδιάδες του Κόλπου του Μεξικού και της Χουβιτά Πενίνης — κάθε μια με το δικό της τοπίο και φυσικούς πόρους. Κατά την Κλασσική Περίοδο, οι Μάγια ζούσαν στα υψίπεδα και στις πεδιάδες, όπου το Τικαλ και το Καμιναλτζουγιου ήταν οι κύριοι πληθυσμιακοί κέντρα, αντίστοιχα.

Οι Μάγια ανέπτυξαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ με βαθμό πολυπλοκότητας που συναγωνίζεται τον ευρωπαϊκό μπαρόκ. Οι εξαιρετικά ζωντανοί, ανατομικά ανάλογοι ανθρώπινοι απεικονίσεις βρίσκονται σε φυσικές πόζες που τονίζουν την κίνηση. Η τέχνη τους αντιπροσώπευε ιερούς, τελετουργικούς και ιεραρχικούς θεματικούς άξονες, παρ" όλα αυτά ανέπαφες σκηνές καθημερινής ζωής και εικόνες τοπικών ζώων όπως μαϊμούδες, ταπερ, τίγρεις, νυχτερίδες, φτερωτοί τσακάλια, ψάρια και χελώνες. Ο λίθος ήταν ένα από τα αγαπημένα τους μέσα, και τον χρησιμοποιούσαν για κτίρια, στέγες, και τις κοντινές και υψηλές ανάγλυφες γλυπτικές διακοσμήσεις που στόλιζαν τα κτίριά τους. Οι αρχιτεκτονικές συνεισφορές των Μάγια περιλαμβάνουν το στέλεος-άλταρ, το τόξο και το ψευδ vault. Εκτός από τη σημαντική τέχνη είχαν επίσης ανεπτυγμένη προσωπική αισθητική, κατασκευάζοντας κοσμήματα αυτιών, μεντεσαπέ, κολιέ, μάσκες και άλλα διακοσμητικά από ακόμη πράσινο βήμαιο. Παραμορφώναν τα κρανία και τη μύτη τους και προένδεσαν διακοσμητικά στα μέτωπά τους για να τα κάνουν γυριστά-μάτια.

Διακοσμούσαν τα αγγεία τους με ζωγραφισμένες και σκαλιστές εικόνες, παράγοντας ορισμένα από τα εκλεκτότερα έργα της προ-Κολumbβιανής τέχνης. Δημοφιλή Μάγια κεραμικά κομμάτια περιλάμβαναν μπούρδες εξυπηρέτησης, σωλήνες και βάζα, τα οποία συχνά είχαν γλυφικά Μάγια.

Η θρησκεία υπήρξε κεντρικό στοιχείο της μάγιας κουλτούρας. Πίστευαν σε έναν επίγειο κόσμο και σε ένα υπερφυσικό, έναν Κάτω Κόσμο και έναν Κόσμο πάνω από τον κόσμο, θεωρώντας τα ως ενιαία οντότητα μέσα στην οποία άνθρωποι, θεότητες, φυτά και ζώα συνδέονται από τη μοίρα. Για να ζήσουν αυτές τις πεποιθήσεις, ταξίδευαν στα μεγάλα πολιτικά-θρησκευτικά κέντρα των Μάγια για να αποκτήσουν ωροσκόπια και να προσφέρουν αίμα από τα άκρα τους, τα κοχόνια και τις γλώσσες σε θυσιαστήρια που υψώνονταν μπροστά σε χαραγμένες εστιλές. Οι Μάγια διέθεταν εκτεταμένο πανθέον θεών, με πιο αξιοσημείωτους τους δημιουργούς Χουναμπ-Κου, και Αχ Πουκ, τον Θεό της Νύχτας, που κατοικούσε στον Κάτω Κόσμο. Λάρκευαν επίσης τον ήλιο και τη σελήνη, την Αφροδίτη και άλλους ουράνιους σώματα, καθώς και φυσικά φαινόμενα όπως η βροχή, ενσαρκωμένη ως ο θεός Τσαακ. Άλλοι θεοί των Μάγια ήταν προστάτες συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων και επαγγελμάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Κουκουλκάν, τον φτερωτό ο serpent, που συνδέεται με την κυρίαρχη τάξη, και τον Εκ Χουά, προστάτη εμπορών και παραγωγών κακάο. Οι Μάγια πίστευαν ότι, στον θάνατο, αναλόγως με ατομική αξία, θα πήγαιναν σε αιώνια ανάπαυση σε έναν από τους ουρανούς κάτω από τη φυλλώδη σκιά του δέντρου σεϊά, ή θα παρέμεναν αιώνια βασανισμένοι από πείνα και παγωνιά στον σκοτεινό Κάτω Κόσμο. Οι χωρικοί θάβονταν κοντά στα καλύβια όπου είχαν πεθάνει, ενώ οι ευγενείς καίγονταν και τα τέφρα τους τοποθετούνταν σε αμύλες σε υπόγειους θησαυρούς. Οι Μάγια ηγεμόνες θάβονταν σε ναούς που οικοδομήθηκαν ειδικά για τη στέγαση των τάφων τους.
#ExclusiveCabinetofCuriosities