Μανουάλι (2) - Ασημί

Πρόκειται για ένα ζεύγος διδύμων κηροστάσιων με πέντε βραχίονες ο καθένας, τα οποία χαρακτηρίζονται από ένα σχέδιο που συγengenώνει την καθαρότητα των γεωμετρικών γραμμών του μοντέρνου κινήματος με την αριστεία της χειροποίητης αργυροχρυσοχοΐας της Αργεντινής.

Ο Στύλος και οι Σφαίρες: Η κεντρική δομή υψώνεται από τη βάση μέσω ενός κομψά στιλιζαρισμένου κωνικού στύλου. Ο κατακόρυφος άξονας διακόπτεται από δύο διακοσμητικές υφασμές σφαιρών με υφή (μία κατώτερη που λειτουργεί ως νώδος ένωσης και μια ανώτερη που κοσμεί τον άξονα). Αυτές οι σφαίρες παρουσιάζουν ένα φινίρισμα τραχύ ή λεπτοκόφτο χαραγμένο που αντιστοιχεί σαφώς με το καθρέπτισμα του υπόλοιπου κομματιού.

Οι Βραχίονες: Από τον κεντρικό κόμβο προέρχονται τέσσερις κυλινδρικοί καμπύλοι βραχίονες κυκλικής διατομής. Ανοίγονται συμμετρικά σε σχήμα «U» ή σε στυλιζαρισμένο κυμάτι, υψούμενοι στο ίδιο ύψος με τον κεντρικό αναφλέκτη προκειμένου να διαμορφώσουν τα πέντε σημεία φωτός σε ένα ενιαίο οριζόντιο επίπεδο.

Οι Αναφλεκτήρες και Μπομπάχες: Κάθε βραχίονας καταλήγει σε έναν ομοιόμορφο κυλινδρικό αναφλεκτήρα με ίσιο σώμα και ανοιχτή θύρα, σχεδιασμένο για την υποδοχή τυπικών κεριών. Τα σταθερά ή ενσωματωμένα δαχτυλίδια είναι διακριτικά και μινιμαλιστικά.

Η Βάση και Μαρκάδες: Το σύνολο στηρίζεται σε μια κυκλική, κυρτή και λεία βάση, απαλλαγμένη από κορνίζες. Στην εξωτερική περιμετρική άκρη της βάσης εντοπίζονται δύο δείκτες κατασκευής εφαρμοσμένοι με κρούση: ένα ελλειπτικό κάθετο χριόν (ενδεικτικό της αντίθεσης της καθαρότητας του μετάλλου) και ένα ανώτερο κυκλικό σφραγιστικό που αντιστοιχεί στο σήμα εργαστηρίου ή στην απόδοση του αργυροχόου.