Miquel Torner de Semir (1938) - Composición figurativa

Υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος

Τοέργο παρουσιάζεται πολύ καλά κατηρτισμένο με ένα ξύλινο πλαίσιο πολύχρωμου φινιρίσματος

Διαστάσεις έργου: 73 εκ. ύψος x 60 εκ. πλάτος

Διαστάσεις πλαισίου: 90 εκ. ύψος x 77 εκ. πλάτος

Καλής συντήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Ο Miquel Torner de Semir γεννήθηκε το 1938 στον 20ό αιώνα στο Κάστρο της Santa Pau, στη Γκαρότσα (Γερόνα), αποτελώντας το τελευταίο άτομο που γεννήθηκε σε αυτήν την εμβληματική κατασκευή περιτριγυρισμένη από ηφαίστεια (στην τρέχουσα του κατοικεί στο San Feliu de Guísols). Αυτή η τόσο γεγονός καθορίζει την πτυχή του ως ζωγράφος. Άνθρωπος της παλιάς Καταλονίας, μορφωμένος, πάντοτε ελκύονταν από τους Μεσαίωνα, το Ρωμανικό του Πυρηναίων και τους πρώιμους γοτθικούς. Ο ίχνος της ιταλικής αναγεννησιακής τέχνης, ειδικά των ζωγράφων του Quattrocento ιταλικού όπως ο Fra Angélico ή ο Ραφαέλ, φαίνεται σε πολλές γυναικείες προσωπογραφίες του Torner de Semir, όπως και σε αυτήν που μας απασχολεί. Ακριβώς αυτός ο συνδυασμός του παλιού με το νέο αποτελεί την πρωτοτυπία του έργου του. Το περισσότερο που φαίνεται να τον έχει διαμορφώσει είναι η γνώση του ρωμανικού και του γοτθικού. Οι φιγούρες του, περιγεγραμμένες συχνά με μια παχιά σκοτεινή γραμμή, μας θυμίζουν τα γοτθικά βιτρό, φωτεινά, όμορφα από μόνα τους. Μαθητής του τοιχογραφικού ζωγράφου και χαράκτη Ricard Marlet, μαθαίνει αυτό που για εκείνον είναι το σημαντικότερο, η πειθαρχία του σχεδίου. Με τον δάσκαλο Marlet γνωρίζει τον Μοντερνισμό και τον Νεοκεντρισμό της Καταλονίας. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Sant Jordi της Βαρκελώνης και στη σχολή San Fernando της Μαδρίτης, όπου επισκέφθηκε το Μουσείο του Πράδο και απορροφήθηκε από τη ζωγραφική του Velázquez, επιλέγοντας να αναπαρήγει τις menina, με τον δικό του τρόπο, με το δικό του στυλ, σε ζωηρούς τόνους όπως ροζ και φούξια φωσφορίζον, που δεν αφήνουν αμφιβολία για τη λάμψη, τη μοντερνικότητα και τη συμπάθεια του καλλιτέχνη. Επί πλέον, αν προσεχτικά παρατηρήσει κανείς, μπορεί κανείς να διαπιστώσει τη χρήση από τον καλλιτέχνη της τεχνικής του κολάζ, όπου αποφασίζει να ενσωματώσει ένα κομμάτι υφάσματος, χαρτόνι ή ακόμα και μια μουσική παρτιτούρα.

Στο Παρίσι, ξεκινά το έργο του όπως το ονομάζει «ανάμεσα στο παλιό και το νέο». Άρχισε να γιορτάζει ατομικές εκθέσεις στην Terrassa το 1968, μετέπειτα σε άλλες Καταλανικές πόλεις και στο Παρίσι (γκαλερί Espace και Boutique). Το έργο του ξεκίνησε με μεσογειακή-ρεαλιστική απεικόνιση, που αργότερα οδήγησε στην αφαιρετικότητα, για να επιστρέψει σε μια μορφή μοντέρνας αντίληψης. Θεωρείται, τελικά, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεσογειακής ζωγραφικής.

Όλες αυτές οι τάσεις δεν του ήταν άγνωστες, καθώς στη Βαρκελώνη είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το γκρουπ Dau al Set. Στο σχολείο Dau al Set συναντά καλλιτέχνες τόσο‑όσο φημισμένους όπως οι Tharrats, Muxart ή Tapies. Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από τη χρήση ζωντανών και πλούσιων χρωμάτων. Το έργο του μπορεί να οριστεί με μια μόνο λέξη: ΖΩΗ. Ετσι, το θαυμαστό έργο αυτού του Καταλανού ζωγράφο χαρακτηρίζεται από πλούσιο και ρυθμισμένο χρωματικό παλίμψηστο με ζωντανότητα, που συνδεμένος με τα διάφορα υλικά που χρησιμοποιεί ως υποστήριξη, μας δίνει το αποτέλεσμα μιας εκφραστικής ζωγραφικής υψηλής χρωματικής ποιότητας και έντονης προσωπικότητας, καθορίζοντας τον καλλιτέχνη ως δάσκαλο.

Το κλασικό και το καινούριο συγχωνεύονται στο πινέλο του Miquel Torner de Semir. Ο χρόνος διαλύεται, εξασθενεί. Η γραμμή διαχωρισμού του παρελθόντος και του παρόντος σβήνεται με τους πίνακές του, τον τρόπο που σχεδιάζει πάνω στον καμβά. Ο Miquel πετυχαίνει ό,τι λίγοι πριν τον είχαν πετύχει: να μιλά για το παρελθόν με φωνή του παρόντος. Η φωνή του: οι πίνακές του. Η μέθοδός του: το πάθος. Το επίτευγμα του: όλο το έργο του.

Ο ζωγράφος από τη Γερουνδία (Girona) επηρεάζεται από τους αρχαίους, τον Giotto, την Ιταλική Αναγέννηση και την αναζήτηση των αφηρημένων ζωγράφων. Όλα αυτά αποτελούν αφετηρία της ζωγραφικής του· το επάγγελμά του τον απασχολεί εξίσου με το νόημα, έχει προσπαθήσει να γίνει γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αλλά είναι και ανοιχτός σε ο,τιδήποτε νέο, στην συνεχή αναζήτηση. Μια ενδιαφέρουσα αντίθεση στο έργο του Miquel είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει ανθρώπους, μέρη και καταστάσεις παλαιών εποχών αποτυπωμένα με σύγχρονες ζωγραφικές τεχνικές. Αυτός ο εξέχων καταλανός ζωγράφος μπόρεσε να σπάσει τους κανόνες του χρόνου. Τόσο άμεσος είναι ο Miquel Torner de Semir στο να ορίζει γραμμές και σχήματα, που μερικές φορές φαίνεται απίστευτο ότι το έργο είναι καμβάς δύο διαστάσεων, με την πρώτη ματιά να νομίζεις ότι η ζωγραφική είναι περισσότερο ένα άθροισμα υφών ενός τρισδιάστατου κόσμου.

Κάποιες από τα έργα του έχουν έντονο φουβιστικό τόνο, με έντονη και εκφραστική παλέτα, σε αντίθεση με τη γαλήνη και το κενό βλέμμα των προσώπων που προσκαλούν τον θεατή να βυθιστεί στην περιβάλλουσα σκηνή και τη σκέψη του καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Torner de Semir έχει δικό του στυλ βασισμένο στην απλότητα της απόδοσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Τα γυναικεία σώματα έχουν τις παύσεις του θρησκευτικού τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία του πνεύματος. Η φιγούρα εξυπηρετεί τον Semir ώστε να απαιτήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες πράξεις.

Σύμφωνα με τον Joan Lluís Montañé, Βαρκελωνέζο, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, ο διακεκριμένος καταλανός ζωγράφος Torner de Semir, στο εκτεταμένο του έργο ζωγραφικής, «εμπλέκεται με τη σύνθεση και το χρώμα, γεννήτορας δημιουργιών ιδιαίτερα επεξεργασμένων, όπου φαίνεται το αποτύπωμα της αποφασιστικότητας και της αντίθετης παλέτας χρωμάτων. Εκθέτει φιγούρες, τοπία και συνθέσεις που συνιστούν ένα σαφή άσκηση ζωγραφικού ακαδημαϊσμού στην οποία δεν αποποιείται κάποιανο καινοτομία μορφής και τεχνικής, όλα αυτά μέσα σε ένα χαρακτηριστικό πλαστικό προσωπικό σήμα».

Ο κριτικός τέχνης, Josep M. Cadena, λέει για τον Semir: «Ο ζωγράφος σημαδεύει με δυνατές και ακριβείς γραμμές τα σχήματα των κύριων στοιχείων κάθε σύνθεσης και χρησιμοποιεί βασικά και καθαρά χρώματα για να εκφράσει συναισθήματα. Όταν είναι δυνατό, κάνει τον πίνακα μέσα στον πίνακα, και προσπαθεί ακόμη να βάλει στο φόντο ερμηνείες και αφηρημένα σύμβολα. Έτσι καταφέρνει μια θετική σχέση ανάμεσα στις διάφορες μορφές έκφρασης που τον κινητοποιούν και η γλώσσα του οπτικού του είναι πολύ πιο πλούσια και ελκυστική. Έχει δικό του στυλ που βασίζεται στην απλότητα της απόδοσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες φιγούρες έχουν τις ήπιες μορφές της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν τη γαλήνη που πρέπει να υπακούει στις επιτυχίες του πνεύματος. Η φιγούρα του εξυπηρετεί για να ζητήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες, ο πίνακας του είναι ηθικός. Επικοινωνεί εύκολα θετικά συναισθήματα σε όσους γνωρίζουν το έργο του».

Για τον J. Llop S.: «Το σκίτσο, το βασικό χτύπημα, δυνατό, ακριβές, διεισδυτικό, θετει το σχήμα, οριοθετεί τους χώρους στις σκεπτικώς συνθέσεις που μας παρουσιάζει ο Torner de Semir. Και έπειτα έρχεται το βλέμμα με διαφορετικό τρόπο, το φανταστικό, τα όνειρα που συνδέονται με την πραγματικότητα που περιγράφει και ντύνει με ένα χρωματολόγιο που συνδυάζει βασικά χρώματα, απαλές αποχρώσεις. Είναι ένα προσωπικό ύφος που ανακαλύπτει την άλλη πραγματικότητα τοπίου, φιγούρας. Ενδιαφέρον και ελκυστικό έργο, που μαγνητίζει τον θεατή και τον οδηγεί στο δρόμο της φαντασίας».

Συμπεριφερόμενος με τη δική του αντίληψη για τους πρωτόγονους, δεν έχει ανησυχίες για την κοινωνική προβολή προς τους δασκάλους του, αυτοί μερικές φορές ήταν ανώνυμοι, και παρότι τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες, έχει εκθέσει στην Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία, είναι δύσκολο να γίνει μια εξαντλητική απογραφή του βιογραφικού του. Σήμερα εκθέτει μόνιμα στη Galería Arcadia της Μαδρίτης.

Το έτος 2003 επιλέγεται από το Μουσείο της Βασιλικής Οικίας του Νόμισματος, για να εκδοθεί ένα έργο του σε σφραγίδα ταχυδρομείου και να συμμετάσχει στην έκθεση της XXV επετείου του Συντάγματος Ισπανίας. Εν τω μεταξύ, το Μουσείο της Βασιλικής Οικίας του Νόμισματος στη Μαδρίτη οργάνωσε μια έκθεση των έργων του.

Τα έργα Torner έχουν εκτεθεί σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών και ισπανικών πόλεων όπως: Παρίσι, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Χάιντελμπεργκ, Έστρασουργο, Saint Paul de Vence, Ντιζόν, Clermont-Ferrand, Βαρκελώνη, Γερόνα, Βαλένθια, Σεβίλλη, Ποντεβέδρα, Οβιέδο, κ.λπ. Ακολουθούν ορισμένες από τις σημαντικότερες εκθέσεις του Καταλανού ζωγράφου:

Οι πιο σημαντικές εκθέσεις
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Gran Palais. Paris.
Dan Art, Béiziers-Γαλλία.
Galerie Espace. Paris -Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Γαλλία.
Κρατική τιμητική πρόσκληση στην έκθεση Cercle Espanyol. Dreux - Γαλλία.
Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Γαλλία.
Grand Prix la Famme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris. Γαλλία.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro. Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen. Schweiz.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Γαλλία.
Galería Campo u Campo. Βέλγιο.
Galería B.C.S. Strasbourg. Γαλλία.
Haus Arnold. Frankfurt am Main. Γερμανία.
Haus Berlinghoff. Heidelberg. Γερμανία.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Γαλλία.
Έκθεση Τιμητικής Επετείου της 25ης επετείου του Συντάγματος Ισπανίας. Μαδρίτη.
Sala Constanti Art, Reus. Ομαδική έκθεση χριστουγεννιάτικα του 2009-Tarragona.
#parisapartment