Yurie Nagashima - Empty White Room - 1995-1995

Η Yurie Nagashima κερδίζει εθνική φήμη στην Ιαπωνία αφού έλαβε το δεύτερο βραβείο έτους Urbanart που απονέμεται από την Parco Gallery στο Τόκιο το 1993 για μια σειρά φωτογραφιών που την απεικονίζει μαζί με την οικογένειά της γυμνή[1].
Nagashima ονομάζεται στο βραβείο από τον Nobuyoshi Araki, έναν από τους πλέον γνωστούς φωτογράφους στην Ιαπωνία.
Την εποχή εκείνη, η Nagashima ήταν ακόμη φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Τέχνης του Musashino στο Τόκιο, από το οποίο αποφοίτησε το 1995 με BA στη Σχεδίαση Οπτικής Επικοινωνίας[2].
Το 1995, οργάνωσε μια έκθεση για δύο άτομα με τη φωτογράφο Κέιθριν Όπι (Catherine Opie) στη Parco Gallery, Τόκιο[2].
Ακολουθώντας αυτή τη συνάντηση με την Opie, η Nagashima ξεκίνησε MFA στο California Institute of the Arts υπό την επίβλεψή της.
Η Nagashima έχει δημοσιεύσει πολλές και σημαντικές μονογραφικές φωτογραφικές συλλογές που αφορούν την οικογένεια, τη σεξουαλικότητα, την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα.
Στη Δύση, τη συγκρίνουν με την αμερικανίδα φωτογράφο Nan Goldin[3].
Σε μερικές φωτογραφίες που έχουν μερικές φορές προκλητικό χαρακτήρα, η Nagashima εξετάζει τις αντιλήψεις του κοινού σχετικά με την ασέβεια/αιχμή της αισχρότητας και τη λογοκρισία στην Ιαπωνία (en)[4].
Η Nagashima παρουσιάζεται από τη γκαλερί SCAI la Bathhouse στο Τόκιο, όπου έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις[2].
Εκτός από τη δουλειά της ως φωτογράφος και βοηθός στη φωτογραφία, η Nagashima δημοσίευσε το 2009 (υπό τον τίτλο Senaka no kioku, που σημαίνει «Απομνημονεύσεις της πλάτης») μια σειρά βιογραφικών ιστοριών από την παιδική της ηλικία[5].
Βιβλία