Pippo - The Boats Sail On

Τα Πλοία Πλέουν Ακόμη

Στέκομαι στην άκρη του νερού και παρακολουθώ δύο άσπρες άγκυρες να γλιστρούν προς τον τόπο όπου τη μνήμη ο ουρανός παραμερίζει τη θάλασσα. Δεν με περιμένουν· τίποτα δεν περιμένει. Το καπέλο μου σκιάζει τα μάτια μου από έναν ήλιο που πλέον δεν ζεσταίνει, και ο κρόσνας της φούστας μου πίννει την παλίρροια. Ήρθα να τους αποχαιρετήσω, αν και κανείς δεν ξέρει πως είμαι εδώ. Τα καράβια γίνονται πιο μικρά, ύστερα ακόμη μικρότερα, και μένω, μαθαίνοντας ξανά το παλιό μάθημα: ότι το να αγαπάς ένα πράγμα σημαίνει να το αφήσεις να πάει όπου εγώ δεν μπορώ να ακολουθήσω.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο προς κρέμασμα).
* Κ framing: Χωρίς κάδρο (στα πλάγια έχει χρωματιστεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπισθόφυλλο· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο

Ο Πίπο (γεννημένος στο Μοντζά) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφιερώσει πλήρως τον εαυτό του στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στην ήρεμη ακτή της Λίμης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να βρεθεί στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο μεταξύ το ορατού και του αοράτου καθορίζει και τον καλλιτέχνη. Δυστοπικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που διαπερνά το έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαρικών τόνων διχασμένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Πίπο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηρά ζώα, έντονες σκιές και φως που λάμπει—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.