Pippo - Waiting by the Lake

Περιμένοντας δίπλα στη Λίμνη
Έχω περιμένει δίπλα στη λίμνη τόσο πολύ που τα καλάμια έχουν μάθει το σχήμα μου. Το πρωί έχει το χρώμα του παλιού κασσιτένιου, απαλό και χωρίς άκρα, και η μακριά όχθη έχει διαλυθεί σε τίποτα. Το μαύρο φόρεμά μου απλώνεται γύρω μου σαν μελανωμένο μελάνι. Μόνο η γάτα ήρθε μαζί μου; μόνο η γάτα καταλαβαίνει ότι κάποιο waiting δεν έχει τέλος και δεν ζητά τίποτα. Παρακολουθώ το ήρεμο νερό για μια βάρκα, ένα πρόσωπο, ένα σήμα. Καμία δεν έρχεται. Παραμένω ούτως ή άλλως, τρυφερός προς το κενό.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (ύψος × πλάτος × βάθος)
* Μέσο: Αρχικό λάδι στον καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τραβηγμένο πάνω σε επαγγελματικό wooden πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Χωρίς κορνίζα (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Διεργασίες: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφικό σχεδιασμό για να αφιερωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια δραστηριότητα εμβύθυνσης. Ασχολείται με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο-person present χρόνο, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρόλο που είναι κομψά ντυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι κανείς», επιτρέποντας στον θεατή να βυθιστεί στη σκηνή και να βιώσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζεται και για τον καλλιτέχνη. Αποστασιοποιημένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό ίχνος, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακόπτονται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, έντονες σκιάσεις και λαμπερό φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.