Sergio Romero - Entrelazamiento 5

Αυτή η εργασία αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο gesture, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια ενιαία οπτική γλώσσα. Αν και, εξ αρχής, μπορεί να φαντάζουν αυθόρμητα ή παρορμητικά, καθεμία γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και εξορθολογισμού που προέρχεται από ένα παλαιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειροκίνητη κατασκευή του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το gesture απελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημεία επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος καθορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρο το συνδύασμα.

Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτης σε κίνηση: στρώσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα και μόνο επίπεδο. Ο φαινομενικά χάος διεπερνάται από συνειδητές αποφάσεις περί πυκνότητας, κενού, ισορροπίας, κορεσμού και οπτικής κατεύθυνσης.

Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική που αναγνωρίζεται σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή απόλυτο αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα για το πώς να μεταφράσουμε τη σκέψη, την ένταση και την ευαισθησία σε μια σύγχρονη εικαστική γραφή.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια παρουσία πιο σωματική και φυσική. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Το χαραγμένο ίχνος διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης ενέργειας, διατηρώντας πάντοτε το ίδιο οπτικό στίγμα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.

Αυτά τα κομμάτια εναλλάσσονται μεταξύ:

- σχεδίου και ζωγραφικής,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματισμού,
- γραφής και αφαιρετικότητας.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γιγαντωμένη gesture ενότητα συμβιβάζεται με μια αυστηρή εσωτερική δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.