Sergio Romero - Entrelazamiento 7






Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135773 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Sergio Romero Entrelazamiento 7, πρωτότυπο ακρυλικό πίνακα από Ισπανία (2026), χειρόγραφα υπογεγραμμένο, διαστάσεις 50 × 73 cm, βάρος 300 g, σε άριστη κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι με μια πρώτη ματιά μπορεί να φαντάζουν παρορμητικές ή αυθόρμητες, καθεμία πηγάζει από μια διαδικασία παρατήρησης και φιλτραρίσματος προερχόμενη από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειροκίνητη κατασκευή του χώρου.
Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται αποκλειστικά ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το γκρέντισμα ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημειώσεις επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές τέμνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως ένα νοητικό χάρτη σε κίνηση: στρώσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα ενιαίο επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διαπερνάται από συνειδητές επιλογές σχετικά με την πυκνότητα, το κενό, την ισορροπία, τη κορεσμό και την οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική, αναγνωρίσιμη σε όλη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για απόλυτα αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη εικαστική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της ακαμψίας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει και αυτό. Οι γραμμές διατηρούν τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου γκριφ, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό ύφος που ορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα κομμάτια εναλλάσσονται ανάμεσα σε:
- σχέδιο και ζωγραφική,
- έλεγχο και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτοματισμό,
- γραφή και αφαίρεση.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γινεσθαι ένταση του γκρεμίσματος συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.
Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι με μια πρώτη ματιά μπορεί να φαντάζουν παρορμητικές ή αυθόρμητες, καθεμία πηγάζει από μια διαδικασία παρατήρησης και φιλτραρίσματος προερχόμενη από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια με μαρκαδόρο, γραμμικό σχέδιο και χειροκίνητη κατασκευή του χώρου.
Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται αποκλειστικά ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το γκρέντισμα ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημειώσεις επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές τέμνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως ένα νοητικό χάρτη σε κίνηση: στρώσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα ενιαίο επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διαπερνάται από συνειδητές επιλογές σχετικά με την πυκνότητα, το κενό, την ισορροπία, τη κορεσμό και την οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική, αναγνωρίσιμη σε όλη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για απόλυτα αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη εικαστική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της ακαμψίας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει και αυτό. Οι γραμμές διατηρούν τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου γκριφ, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό ύφος που ορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα κομμάτια εναλλάσσονται ανάμεσα σε:
- σχέδιο και ζωγραφική,
- έλεγχο και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτοματισμό,
- γραφή και αφαίρεση.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γινεσθαι ένταση του γκρεμίσματος συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.
