Sergio Romero - Entrelazamiento 9






Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135773 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Σέρτζιο Ρέμορο παρουσιάζει Entrelazamiento 9, πρωτότυπο έργο ακρυλικής ζωγραφικής του 2026, χειρόγραφο, σε εξαιρετική κατάσταση, κατάγεται από την Ισπανία και πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη, μετά το 2020, διαστάσεις 50 × 73 cm, βάρος 300 g, σε στυλ αφαιρετικού εξπρεσιονισμού.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μίας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία η αυτόματη κίνηση, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε ένα και μόνο οπτικό γλώσσιο. Αν και σε πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, καθένα γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και καθαρισμού που προέρχεται από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί σειρά ετών μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειροκίνητης κατασκευής του χώρου.
Στη νέα αυτή σειρά, η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται αποκλειστικά ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στη επιφάνεια. Το γκρίσινο κίνηση ελευθερώνεται, αλλά συνεχίζει να υπάρχει ένα εσωτερικό δίκτυο οργάνωσης. Τα σήματα επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτης κινητός: στρώματα μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα και μόνο επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διέρχεται από συνειδητές αποφάσεις για πυκνότητα, κενότητα, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων παράγει μια δική της γραμματική αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για πλήρη αυτονόητη αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα για το πώς να μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική substituting εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Η γραμμή διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης κίνησης, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό σφραγιστήριο που ορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα τεμάχια ταλαντεύονται μεταξύ:
- σχεδίου και πινελιάς,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματισμού,
- γραφής και αφηρημένης μορφής.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η ένταση της κίνησης συνυπάρχει με εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.
Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μίας πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία η αυτόματη κίνηση, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε ένα και μόνο οπτικό γλώσσιο. Αν και σε πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, καθένα γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και καθαρισμού που προέρχεται από ένα προηγούμενο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί σειρά ετών μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειροκίνητης κατασκευής του χώρου.
Στη νέα αυτή σειρά, η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.
Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται αποκλειστικά ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στη επιφάνεια. Το γκρίσινο κίνηση ελευθερώνεται, αλλά συνεχίζει να υπάρχει ένα εσωτερικό δίκτυο οργάνωσης. Τα σήματα επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.
Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτης κινητός: στρώματα μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα και μόνο επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διέρχεται από συνειδητές αποφάσεις για πυκνότητα, κενότητα, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.
Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων παράγει μια δική της γραμματική αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για πλήρη αυτονόητη αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα για το πώς να μεταφράζεται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.
Η ακρυλική ζωγραφική substituting εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Η γραμμή διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης κίνησης, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό σφραγιστήριο που ορίζει το σύνολο της έρευνας.
Αυτά τα τεμάχια ταλαντεύονται μεταξύ:
- σχεδίου και πινελιάς,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματισμού,
- γραφής και αφηρημένης μορφής.
Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η ένταση της κίνησης συνυπάρχει με εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.
