Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print

Χειρογραφική σέλιγκρα originales του Max Bill (*)
Αυτό το έργο έχει εκδοθεί από τη Galerie Thomas (Μόναχο) με αφορμή την έκθεση «Look At»
Εκδόθηκε σε χαρτί διαφανές φίλτρο.
Αγενόητο υπογεγραμμένο.
Συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας (COA).

Specifikations:

Διαστάσεις φύλλου: 67 x 67 εκ.
Διαστάσεις σχεδίου: 58 x 58 εκ.
Έτος: 1972
Εκτύπωση: άγνωστη.
Εκδότης: Galerie Thomas (Μόναχο)
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαϊστεί ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση)

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευαστεί προσεκτικά. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης. Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Max Bill υπήρξε αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, γραφιστικός σχεδιαστής, τυπογράφος και βιομηχανικός σχεδιαστής, δημοσιογράφος και παιδαγωγός ελβετικής καταγωγής.
Γεννήθηκε στο Winterthur (Ελβετία). Από το 1924 έως το 1927 φοίτησε στη Kunstgewerbeschule της Ζυρίχης, όπου επηρεάστηκε από τον ντανταϊσμό και τον κυβισμό. Από το 1927 έως το 1929 σπούδασε τέχνες στη Bauhaus στο Ντέσσαου, όπου προσεγγίστηκε τη λειτουργικότητα του σχεδιασμού. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του επέστρεψε στη Ζυρίχη για να αφιερωθεί στη ζωγραφική, αρχιτεκτονική και γραφιστικό σχεδιασμό.
Το 1930 ίδρυσε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο και ήδη ως μέλος του Deutscher Werkbund πραγματοποίησε το κτήμα Νübühl / Neues Modern, κοντά στη Ζυρίχη.
Το 1931 υιοθέτησε τη θεωρία της «τέχνης του κονκρρέτου» του Theo van Doesburg, σύμφωνα με την οποία ήταν δυνατή η παγκόσμια ενοποίηση με σαφήνεια.
Το 1932 εργάστηκε ως γλύπτης και εντάχθηκε σε ορισμένες καλλιτεχνικές οργανώσεις όπως η Abstraction-Creation, η ομάδα Allianz της Ελβετίας.
Το 1944 ο Bill επεκτάθηκε στο βιομηχανικό σχεδιασμό, με το σχεδιασμό ενός ρολογιού από αλουμίνιο για τη Junghans, την εταιρεία με την οποία συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια σχεδιάζοντας ρολόγια τοίχου, κουζίνας και μπρασελέ με ρασιοναλιστικό στυλ και βιομηχανικό αισθητικό. Οργάνωσε την έκθεση «Die gute industrieform», η οποία αποσκοπούσε στην προώθηση της υψηλής ποιότητας των αντικειμένων βιομηχανικού σχεδιασμού. Επίσης σχεδίασε μια μίνιμαλ σκαμπό, το Ulmer Hocker (1954), ένα από τα πιο γνωστά σχέδιά του.
Το 1951 ίδρυσε το Hochschulｅ für Gestaltung στο Ulm της Γερμανίας, ένα σχολείο που διατηρούσε την παράδοση της Bauhaus. Σε αυτό το ίδρυμα υπήρξε πρύτανης και διευθυντής των τμημάτων αρχιτεκτονικής και παραγωγής σχεδίου από το 1951 έως το 1956. Σε αυτό το σχολείο ο Bill υπερασπίστηκε τον λειτουργισμό της Bauhaus, καθώς πίστευε ότι οι μορφές που βασίζονται σε μαθηματικούς νόμους φέρουν αισθητική καθαρότητα και, επομένως, παγκόσμια ενοποίηση.
Το 1957, μετά τον αποχωρισμό από το HfG του Ulm, ίδρυσε το δικό του στούντιο στη Ζυρίχη και αφιερώθηκε στη γλυπτική, τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική.
Από το 1967 έως το 1971 έγινε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελβετίας, και αργότερα έγινε καθηγητής στο Staatliche Hochschule für Bildende Künste του Αμβούργου.
Το 1976 έγινε μέλος της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου.
Ο Max Bill απεβίωσε το 1994 στο Βερολίνο.