Antoni Tapies (1923-2012) - Nocturn Matinal 2





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135696 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αντώνιο Ταπίας, Nocturn Matinal 2, λιθογραφία σε χαρτί Guarro, χειρόγραφο υπογραφή, περιορισμένη έκδοση 50 + CM, 57 × 77 cm, βάρος 1 kg, Ισπανία, απεικονίζει ιστορική σκηνή σε αφαιρετική σύνθεση, σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑ
- Λιθογραφία σε χαρτί Guarro.
- Έκδοση C.M. (εκτός κυκλοφορίας), η οποία προσθέτει ενδιαφέρον από τη σκοπιά ενός συλλέκτη.
- Το έργο αυτό αποτελεί μέρος της έκδοσης του βιβλίου *Nocturn Matinal*, που produced jointly by Antoni Tàpies and the poet Joan Brossa (1919–1998) and published by Polígrafa.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ
Αυτό το έργο ανήκει στη σειρά Nocturn Matinal, στην οποία ο Tàpies αποκαλύπτει πλήρως τη γλώσσα του σε υλικό και σημειολογικό επίπεδο. Η σύνθεση δομείται γύρω από μια μεγάλη κεντρική περιοχή σε γήινους τόνους, με τραχιά και οργανική εμφάνιση, που παραπέμπει σε φθαρμένους τοίχους και επιφάνειες φθαρμένες ή σημαδεμένες από τον χρόνο—επαναλαμβανόμενα στοιχεία στο καλλιτεχνικό του κόσμο.
Οι οριζόντιες γραμμές οριοθετούν τον χώρο και λειτουργούν ως ουσιαστικά, σχεδόν πρωτόγονα σημάδια. Οι γλιστερές ή γκριμάτσες/ gestures στα άκρα εντείνουν τον εκφραστικό και σχεδόν ρι ritualistic χαρακτήρα του έργου. Το σύνολο μεταδίδει μια αυστηρή και μετουσιώδη ατμόσφαιρα, όπου ύλη, σήμα και κενό αλληλεπιδρούν σε έναν διάλογο εμποτισμένο με έντονο ποιητικό φορτίο.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΕΧΝΙΤΗ
Antonio Tapies (Μπαρτσελόνα, 1923-2012)
ήταν Καταλανός καλλιτέχνης και ανάμεσα στους πλέον επιδραστικούς μορφές του ευρωπαϊκού αφηρημένου μοντερνισμού του 20ού αιώνα. Με μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, συνέθεσε έμπνευση από την αβάν-γκαρντ και την Ανατολική παράδοση για να δημιουργήσει τη δική του γλώσσα όπου ύλη και πνεύμα αλληλεπλέκονται. Χρησιμοποίησε υλικά όπως η γη, η άμμος, το σκόνη μαρμάρου και καθημερινά αντικείμενα, δημιουργώντας πυκρές επιφάνειες με σύμβολα που φέρνουν μνήμη, ευαισθησία και μεταφυσική. Το 1984 ίδρυσε το Ίδρυμα Antoni Tàpies, εδραιώνοντας μια καλλιτεχνική και πνευματική κληρονομιά που συνυπολογίζει πειραματισμό και κριτική σκέψη.
Τις δεκαετίες του 1950, απέκτησε διεθνή αναγνώριση συμμετέχοντας στη Μπιεννάλε της Βενετίας και στη Documenta στο Κάσσελ. Λάμβανε το Grand Prize for Painting στη Βενετία (1958) και αργότερα το Prince of Asturias Award for the Arts (1990). Του απονεμήθηκε επίσης τίτλος μαρκήσι από τον Βασιλιά Juan Carlos I το 2010.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑ
- Λιθογραφία σε χαρτί Guarro.
- Έκδοση C.M. (εκτός κυκλοφορίας), η οποία προσθέτει ενδιαφέρον από τη σκοπιά ενός συλλέκτη.
- Το έργο αυτό αποτελεί μέρος της έκδοσης του βιβλίου *Nocturn Matinal*, που produced jointly by Antoni Tàpies and the poet Joan Brossa (1919–1998) and published by Polígrafa.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ
Αυτό το έργο ανήκει στη σειρά Nocturn Matinal, στην οποία ο Tàpies αποκαλύπτει πλήρως τη γλώσσα του σε υλικό και σημειολογικό επίπεδο. Η σύνθεση δομείται γύρω από μια μεγάλη κεντρική περιοχή σε γήινους τόνους, με τραχιά και οργανική εμφάνιση, που παραπέμπει σε φθαρμένους τοίχους και επιφάνειες φθαρμένες ή σημαδεμένες από τον χρόνο—επαναλαμβανόμενα στοιχεία στο καλλιτεχνικό του κόσμο.
Οι οριζόντιες γραμμές οριοθετούν τον χώρο και λειτουργούν ως ουσιαστικά, σχεδόν πρωτόγονα σημάδια. Οι γλιστερές ή γκριμάτσες/ gestures στα άκρα εντείνουν τον εκφραστικό και σχεδόν ρι ritualistic χαρακτήρα του έργου. Το σύνολο μεταδίδει μια αυστηρή και μετουσιώδη ατμόσφαιρα, όπου ύλη, σήμα και κενό αλληλεπιδρούν σε έναν διάλογο εμποτισμένο με έντονο ποιητικό φορτίο.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΕΧΝΙΤΗ
Antonio Tapies (Μπαρτσελόνα, 1923-2012)
ήταν Καταλανός καλλιτέχνης και ανάμεσα στους πλέον επιδραστικούς μορφές του ευρωπαϊκού αφηρημένου μοντερνισμού του 20ού αιώνα. Με μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, συνέθεσε έμπνευση από την αβάν-γκαρντ και την Ανατολική παράδοση για να δημιουργήσει τη δική του γλώσσα όπου ύλη και πνεύμα αλληλεπλέκονται. Χρησιμοποίησε υλικά όπως η γη, η άμμος, το σκόνη μαρμάρου και καθημερινά αντικείμενα, δημιουργώντας πυκρές επιφάνειες με σύμβολα που φέρνουν μνήμη, ευαισθησία και μεταφυσική. Το 1984 ίδρυσε το Ίδρυμα Antoni Tàpies, εδραιώνοντας μια καλλιτεχνική και πνευματική κληρονομιά που συνυπολογίζει πειραματισμό και κριτική σκέψη.
Τις δεκαετίες του 1950, απέκτησε διεθνή αναγνώριση συμμετέχοντας στη Μπιεννάλε της Βενετίας και στη Documenta στο Κάσσελ. Λάμβανε το Grand Prize for Painting στη Βενετία (1958) και αργότερα το Prince of Asturias Award for the Arts (1990). Του απονεμήθηκε επίσης τίτλος μαρκήσι από τον Βασιλιά Juan Carlos I το 2010.

