Αρχαίος Ρωμαίος Γυαλί Μπουκάλι με διακοσμητικό γυάλινο κρόσσι - 105 mm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Γυάλινο Μπουκάλι με Κάθετη Διακόσμηση

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρωμαϊκή
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–3ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Γύα
Διαστάσεις: 105 χιλιοστά
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν γίνεται αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής σε σχέση με πολιτισμικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτού υποβάλετε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αναγνωριστικό καταχώρησης αντικειμένου: 3
Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε αυτό το αρχαίο ρωμαϊκό γυάλινο μπουκάλι με διακόσμηση σε τροχαία γραμμή από ιδιώτη συγκεντρωτή, N.N., Ουτρέχη, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος κάτοχος, ένας ιδιώτης συλλέκτης, N.N. από την Ουτρέχτη, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν διατέθηκαν επιπλέον πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό πληροφοριών:
Αυτό το αγγείο είναι ρωμαϊκό γυάλινο μπουκάλι με σφαιρικό σώμα, ψηλό κυλινδρικό λαιμό και καλάθι-κάτω χείλος που σκολάει ελαφρά προς τα έξω, το οποίο διακρίνεται περαιτέρω από την εφαρμοσμένη τροχιακή διακόσμηση κάτω από το στόμιο. Μπουκάλια αυτού του τύπου κατασκευάζονταν για να περιέχουν και να ρίχνουν πολύτιμα υγρά όπως αρωματικά έλαια, καλλυντικά, φαρμακευτικά διαλύματα ή μικρές ποσότητες οίνου και άλλων οικιακών ουσιών. Στον ρωμαϊκό κόσμο, γυάλινα αγγεία αυτού του μεγέθους και σχήματος ανήκαν στα αντικείμενα της καθημερινής οικιακής ζωής, αλλά θα μπορούν επίσης να συνοδεύουν την προσωπική περιποίηση, το δείπνο και την ταφή.

Η εφαρμοσμένη τροχιά γύρω από τον πάνω λαιμό είναι ταυτόχρονα διακοσμητική και πρακτική, δίνοντας οπτική έμφαση στο σχήμα ενώ αντικατοπτρίζει τη δεξιοτεχνία του γυαλίστα. Τέτοια αγγεία ήταν κατά κύριο λόγο ελεύθερο-φυσημένα, τεχνική που μετέτρεψε την παραγωγή ρωμαϊκού γυαλιού από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και εξής. Η ελεύθερη φυσηση επέτρεψε στα εργαστήρια να παράγουν κομψά και λειτουργικά δοχεία σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι ήταν δυνατόν προηγουμένως, καθιστώντας τα γυάλινα είδη όλο και πιο προσβάσιμα σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα.

Αυτό το μπουκάλι ανήκει στη ευρύτερη εξέλιξη της ρωμαϊκής γυαλοποιίας κατά την εποχή του Αύγουστου, όταν εργαστήρια σε όλη τη νοτιοανατολική Μεσόγειο και στις δυτικές επαρχίες παρείχαν μια ευρεία ποικιλία οικιακών αγγείων. Το αχνό πράσινο γυαλί του και η φθαρμένη ιριδίζουσα επιφανειακή όψη είναι χαρακτηριστικά του αρχαίου ρωμαϊκού γυαλιού, με την τελευταία να προέρχεται από μακρόχρονη ταφή και χημική αντίδραση με το περιβάλλον έδαφος. Το σχήμα και η διακοσμημένη τροχιά εντάσσονται καλά στην καθιερωμένη παράδοση του ρωμαϊκού φυσητού γυαλιού, όπου τυποποιημένα είδη αγγείων παρήγοντο σε οργανωμένα εργαστήρια και διανέμονταν ευρέως μέσω εμπορίου και περιφερειακής ανταλλαγής.

Στην καθημερινή ζωή, αγγεία όπως αυτό βοήθησαν να καλυφθούν πρακτικές ανάγκες, ενώ ταυτόχρονα αντανακλούσαν τις ρωμαϊκές προτιμήσεις για εκλεπτυσμένα, οπτικά ελκυστικά οικιακά αγαθά. Το γυαλί είχε το πλεονέκτημα ότι ήταν ελαφρύτερο και συχνά πιο κομψό στην εμφάνιση από τα κεραμικά ή μεταλλικά δοχεία παρόμοιου μεγέθους. Καθώς η ρωμαϊκή βιομηχανία και εμπορία επεκτεινόταν, τα γυάλινα είδη έγιναν ένα ολοένα και πιο οικείο μέρος της ζωής σε οικισμούς σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία. Τέτοια αγγεία διακινήθηκαν σε μεγάλες αποστάσεις, φτάνοντας σε περιοχές όπως η σημερινή Γερμανία και η Ολλανδία.