Αρχαίος Ρωμαίος Τερακότα με γλάσο μόλυβδου λαμπτήρας λαδιού με γλάσο μολύβδου - 89 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αρχαίο Ρωμαϊκό Τεράκωτο Κεραμικό Οδηγημένο με Πυριτικό Γλαστρωτό Λάδι
Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος – 3ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Τεράκωτο με γλάστρωμα μολυβιού
Διαστάσεις: 89 x 63 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν γίνεται αποστολή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων εξαγωγικών κανονισμών που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση αποστολής εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 36

Ο νυν κάτοχος απέκτησε το Αρχαίο Ρωμαϊκό Τεράκωτο Κεραμικό Οδηγημένο με Γλάστρωμα Μολυβιού στην Ολλανδία.
Δεν υπάρχουν περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, την ημερομηνία απόκτησης ή το ιστορικό ιδιοκτησίας.

Ιστορικό Κείμενο:
Αυτό το ρωμαϊκό τεράκωτο λυχνάρι με γλάστρωμα μολυβιού ανήκει στην εκλεπτυσμένη κεραμική παραγωγή της πρώτης αυτοκρατορικής περιόδου. Τα λαμπτήρια λαδιού ήταν ουσιώδη αντικείμενα στην καθημερινή Ρωμαϊκή ζωή, χρησιμοποιούμενα για την παροχή τεχνητού φωτισμού σε σπίτια, εργαστήρια, ταβέρνες, λουτρά, ιερουργίες και νεκροταφεία. Γέμιζαν με ελαιόλαδο ή άλλο καύσιμο λάδι, και είχαν βελόνη-ουσία μέσω της ακροφωνίας, τα τέτοια λαμπάδια αποτέλεσαν μέρος του κανονικού βιορυθμού της Ρωμαϊκής ζωής μετά το ηλιοβασίλεμα.

Η επιφάνεια με γλάστρωμα μολυβιού δίνει στο αντικείμενο μια χαρακτηριστική γυαλιστερή, σχεδόν γυαλένια εμφάνιση. Τα ρωμαϊκά κεραμικά με γλάστρωμα μολυβιού ήταν τεχνικά πιο πολύπλοκα από τα κοινά ακατέργαστα κεραμικά και παραγόντουσαν με την εφαρμογή γλάστρωμα μολύβιου στο ψημένο πηλό σώμα. Ανάλογα με τη σύνθεση του γλάστρου και τις συνθήκες καμίνης, η επιφάνεια μπορούσε να ποικίλει από πράσινο έως κιτρινο-καφέ, κεχριμπαρένιο ή μελιχρώμα. Αυτή η τελειωτική απόχρωση έδινε στο σκεύος μια πιο εκλεπτυσμένη οπτική και το τοποθετούσε σε μια κατηγορία πολυτελούς ή ημι-πολυτελούς κεραμικής παραγωγής.

Η γλάστρωμα μολυβιού αναπτύχθηκε στον ύστερο Ελληνιστικό κόσμο, ιδιαίτερα στη Μικρά Ασία, και αργότερα υιοθετήθηκε και προσαρμόστηκε από Ρωμαϊκά εργαστήρια. Κατά τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ., η παραγωγή και διανομή επεκτάθηκαν σε διάφορες Ρωμαϊκές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας, της Γαλλίας και των Βαλκανίων. Οι Ρωμαίοι αγγειοπλάστες χρησιμοποίησαν διάφορες τεχνικές προσεγγίσεις, άλλοτε εφαρμόζοντας κυρίως οξείδιο μολύβδου και άλλες φορές συνδυάζοντάς το με χαλαζία, ανάλογα με το σώμα του πηλού και το επιθυμητό φινίρισμα.

Μέσα στον Ρωμαϊκό κόσμο, αντικείμενα με γλάστρωμα μολύβι περιλάμβαναν κύπελλα, κανάτες, μπολ, μελανοδοχεία και λαμπάδες. Μια γλασέ λαμπαδάκι λαδιού όπως αυτό συνδυάζει πρακτική λειτουργικότητα με διακοσμητική εκλεπτυσμένη άποψη, αποδεικνύοντας πώς ακόμη και καθημερινά αντικείμενα μπορούσαν να αναβαθμιστούν μέσω εξειδικευμένης χειροτεχνίας. Το μικρό του μέγεθος, το ανθεκτικό τεράκωτο σώμα και η προσεχτικά φινιρισμένη επιφάνεια αντικατοπτρίζουν μια οργανωμένη παραγωγική παράδοση που εξυπηρετούσε τόσο πρακτικές οικιακές ανάγκες όσο και τη ρωμαϊκή γεύση για ελκυστικά τραπεζικά και οικιακά είδη.

Χρονολόγηση στον 1ο–3ο αιώνα μ.Χ., αυτό το λαμπάκι ανήκει στο ρωμαϊκό αυτοκρατορικό πλαίσιο, μια περίοδο στην οποία κεραμικά σχήματα, τεχνολογίες και εμπορικά δίκτυα διακινούνταν ευρέως σε ολόκλη αυτοκρατορία. Αποτελεί απτή σύνδεση με τον αρχαίο κόσμο, στον οποίο αντικείμενα αυτού του είδους διαδραμάτιζαν πρακτικό ρόλο στην καθημερινή χρήση, ενώ ταυτόχρονα αντικατοπτρίζουν την τεχνική ικανότητα και τις αισθητικές προτιμήσεις της ρωμαϊκής χειροτεχνίας.