Ιταλία - Μεσίνα; Henri de Beauvau - Messine - 1615

Τεχνικά στοιχεία
Θέμα / Τίτλος: Messine (Messina, Σικελία)
Συγγραφέας: Henri de Beauvau
Εκδότης / Τυπογράφος: Jacob Garnich
Τόπος: Νάνси, Δουκάτο της Λορένης
Εποχή / Ημερομηνία: 1615
Τεχνική: Χαρακτικό χάλκογραφίας σε χαλκό (ακουαφόρτε και βουλίνο)
Υποστήριξη: Χαρτί ριγά παλαιό
Διαστάσεις: Αποτύπωμα χαραγματευμένο 15,5 × 11 cm περίπου; φύλλο 23 × 18 cm περίπου
Σύνθεση: Επίπεδο πλάνο με θέα από ψηλά της πόλης Messina, αριθμημένη λεζάντα με δώδεκα τοπογραφικούς αναφορές και περιγραφικό κείμενο στη γλώσσα γαλλική· σελίδες 178–179 της Relation Journalière du Voyage du Levant.

Περιγραφή
Αρχικό χαράγμα που απεικονίζει την πόλη Messina, δημοσιευμένο στη Νάνσι το 1615 από τον Henri de Beauvau μέσα στην «Relation Journalière du Voyage du Levant», ένα από τα σημαντικότερα γαλλικά έργα αφιερωμένα στα ταξίδια στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Ζωρό τον 17ο αιώνα. Το πίνακα τεκμηριώνει ένα από τα κύρια λιμάνια του Βασιλείου της Σικελίας και αποτελεί σημαντική εικονιστική μαρτυρία της πόλης πριν από τις βαθιές αστικές μεταμορφώσεις και τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τους σεισμούς των επόμενων αιώνων.

Η σύνθεση παρουσιάζει τη Μεσσήνη κατά μια οπτική από ψηλά που επιτρέπει ολιστική ανάγνωση του urbano σχεδιασμού και του φημισμένου φυσικού λιμένος σε σχήμα δαχτυλής φάλαγγας. Η πόλη απεικονίζεται με τα τείχη της, τα οχυρωματικά έργα, το σύστημα αμυντικής ακτής και τον πυκνό οικιστικό ιστό κατά μήκος του θαλασσινού μετώπου. Πολλά σκάφη δίνουν ζωή στον λιμένα και στο Στερνό, τονίζοντας τον εμπορικό και στρατηγικό ρόλο της πόλης στη Μεσόγειο. Μια αριθμημένη λεζάντα εντοπίζει κτίρια και μέρη ιδιαίτερης σημασίας, μεταξύ των οποίων το Νέο Αρσενάλι, το Κάστρο Matagrifone, το Κάστρο Gonzaga, ο Πύργος του Fanale, μοναστήρια και θρησκευτικές δομές που χαρακτήριζαν το αστικό τοπίο της Messina του 17ου αιώνα.

Το παρατιθέμενο τυπογραφικό κείμενο συμπληρώνει την απεικόνιση με το narration του ταξιδιού Beauvau και περιγράφει τη διέλευση του Στρυτίου της Μεσσήνης, αναφέροντας μυθικά μέρη όπως Scilla και Cariddi και τα νησιά Βουλκανό, Λιπάρη και Στρομπολί. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η εικόνα έχει διπλή γεωγραφική και αφηγηματική λειτουργία, προσφέροντας μια οπτική αναπαράσταση των επισκεφθέντων τόπων και ταυτόχρονα μια μαρτυρία της ευρωπαϊκής αντίληψης για τη νοτιοανατολική Μεσόγειο στα πρώτα χρόνια του 17ου αιώνα.

Ιστορικο-καλλιτεχνική σημείωση
Ο Henri de Beauvau (1575–1635), ευγενής της Λορένης και ταξιδιώτης, δημοσίευσε το 1615 τη Relation Journalière du Voyage du Levant, έργο που συγκεντρώνει παρατηρήσεις κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και στην Αγία Γραφή. Τυπωμένο στη Νάνσι από τον Jacob Garnich, το έργο ήταν εικονογραφημένο με πολυάριθμα τοπία και χάρτες που προορίζονταν να τεκμηριώσουν πόλεις, λιμάνια και περιοχές κατά μήκος της πορείας. Οι πίνακες που αφορούν ιταλικές και ανατολικές πόλεις αποτελούν σήμερα πολύτιμες μαρτυρίες της χαρτογραφίας περιγραφικής και της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας του πρώτου 17ου αιώνα, εκτιμημένες για το ιστορικό, τοπογραφικό και documentary ενδιαφέρον τους.

Έκθεση Κατάστασης
Αντίτυπο ρεστοραρισμένο. Χαρτί ριγά με φυσιολογική πατίνα του χρόνου, διάχυτες ατέλειες οξείδωσης, λεκέδες γήρανσης και φθορές συμβατές με την περίοδο. Διακριτά διάφορα επανορθωτικά συντήρησης επαγγελματικά, ορατά κυρίως στα περιθώρια και στις περιφερειακές περιοχές του φύλλου, εκτελεσμένα για τη σταθεροποίηση του χαρτοϊκού υποστηρίγματος. Το αρχικό τυπογραφικό κείμενο στο πίσω μέρος διατηρείται ολοκληρωτικά και ευανάγνωστο. Η αποτύπωση της χαλκογραφίας παραμένει ευανάγνωστη παρά τη γενική φθορά του υποστρώματος. Στο σύνολό του, το αντίτυπο είναι σταθερό και κατάλληλο για συντηρητική συλλογή.