Μεσοποταμιανός στεατίτης κολιέ με χάντρες - 150 cm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μπουλόνι Μεσοποταμίας με χάντρες από Steatite

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Εγγύς Ανατολή
Ημερομηνία / Περίοδος: περίπου 2600–2200 π.Χ.
Υλικό: Steatite
Διαστάσεις: Συνολικό μήκος 150 εκ.
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής σχετικά με πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός της ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες Προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 9.
Ο τωρινός ιδιοκτήτης αγόρασε το μεσοποταμικό κολιέ με χάντρες Steatite από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Ουτρέχτη, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από το Ουτρέχτη, ανέφερε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν διατίθεταν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό κατοχής του αντικειμένου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το κολιέ αποτελείται από πολυάριθμες μικρές χάντρες Steatite, τοποθετημένες σε εναλλασσόμενη ακολουθία φωτεινών και πιο σκούρων τόνων. Χάντρες αυτού του τύπου είναι καλά γνωστές στη Μέση Ανατολή της αρχαιότητας και αποτέλεσαν μέρος της παράδοσης προσωπικού κοσμήματος η οποία ήδη είχε αναπτυχθεί πολλήν μέχρι τον 3ο αιώνα π.Χ. Τέτοια κολιέ φορούνταν ως στοιχεία προσωπικής επίδειξης και διακόσμησης, και θα μπορούσαν επίσης να αντικατοπτρίζουν ευρύτερες παραδόσεις όπως κοινωνική θέση, ταυτότητα και ένδυση στις πρώιμες αστικές κοινωνίες.

Η Steatite ήταν κατάλληλο υλικό για την παραγωγή χαντρών διότι είναι σχετικά μαλακή και επεξεργάσιμη όταν αρχικά διαμορφώνεται, επιτρέποντας στους τεχνίτες να παράγουν μεγάλο αριθμό μικρών, συνεπών στοιχείων. Η κατασκευή κολιέ χαντρών αυτού του είδους αντανακλά μια οργανωμένη παράδοση κατασκευής στην οποία το ακατέργαστο υλικό επιλέγονταν, τεμάχιζε, τρυπούσε, διαμορφωνόταν και τελείωνε με φροντίδα. Ακόμη και απλές χάντρες απαιτούσαν δεξιότητα και συνέπεια, ειδικά όταν προορίζονταν να σχηματίσουν μακριές αλυσίδες με ισορροπημένο οπτικό ρυθμό. Αυτό τοποθετεί το αντικείμενο μέσα σε ευρύτερη παράδοση τεχνουργίας χαρακτηριστική της αρχαίας Μεσοποταμίας, όπου κοσμήματα και προσωπικά διακοσμητικά αντικείμενα παρήγοντο σε αξιοσημείωτη ποικιλία.

Κατά την περίοδο περίπου 2600–2200 π.Χ., η Μεσοποταμία σημειώθηκε από την ανάπτυξη πολύπλοκων αστικών πολιτισμών, εκτεταμένα δίκτυα εμπορίου και εξελιγμένη βιοτεχνολογία. Προσωπικά διακοσμητικά, όπως κολιέ χάντρες, αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής καθώς και των ταφικών και κοινωνικών πλαισίων. Χρησιμοποιούνταν από άνδρες, γυναίκες και παιδιά σε διάφορες μορφές, και εμφανίζονται συχνά σε αρχαιολογικά σύμμικτα από οικισμούς και τάφους. Η απουσία τους αντανακλά όχι μόνο αισθητική γεύση αλλά και τη σημασία της υλικής κουλτούρας στην έκφραση κοινωνικής ένταξης και πολιτιστικής συνέχειας.

Χάντρες από λίθο και σχετιζόμενα υλικά κυκλοφορούσαν ευρέως μέσω περιφερειακής και διαπεριφερειακής εμπορίας. Η Μεσοποταμία ήταν στενά συνδεδεμένη με γειτονικές περιοχές παραγωγής και εμπορίου, και τελειωμένα διακοσμητικά ή πρώτες ύλες μπορούσαν να μετακινηθούν σε σημαντικές αποστάσεις. Τέτοια αντικείμενα, επομένως, ανήκουν σε ένα ευρύτερο δίκτυο χειροτεχνίας και διανομής που συνέδεε πόλεις, εργαστήρια, εμπόρους και καταναλωτές σε όλη την αρχαία Εγγύς Ανατολή.

Αυτό το κομμάτι αποτελεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αντιπροσωπεύει μια μορφή διακόσμησης στενά συνδεδεμένη με την καθημερινή και κοινωνική ζωή σε έναν από τους πρώτους παγκόσμιους αστικούς πολιτισμούς. Αντιπροσωπεύει μια απτή σύνδεση με τον αρχαίο κόσμο, στον οποίο αντικείμενα αυτού του τύπου φορούνταν, χειρίζονταν και valued ως μέρος της προσωπικής εμφάνισης και πολιτιστικής παράδοσης.