René Magritte (1898-1967) - La Seize Septembre






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
400 € | ||
|---|---|---|
270 € | ||
250 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135815 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
René Magritte, La Seize Septembre, λιθογραφία σε βινίλιο BFK Rives, 60 x 45 εκ., περιορισμένη έκδοση 275 αντίτυπα, χειρόγραφα στο μολύβι από τον Charly Herscovici και υλικό υπογραφής, κατάσταση Fair, καταγωγή Βέλγιο, πωλείται από ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή, περίοδος 2000–2010 σε υπερρεαλιστικό ύφος.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (κατά) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μ pencil από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑ MAGRITTE, πινακίδα του Rene Magritte υπογεγραμμένη
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένη / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένη στην εκτύπωση
Η λιθογραφία κατασκευάστηκε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με τη μαύρη σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό πέτρωμα και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μ pencil από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά επιδραστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζεται με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχο ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· επιπλέει απλώς στο κέντρο της θέασης. Πάνω από και γύρω από αυτόν τον αινιγματικό ήβό, στυλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και ταυτόχρονα βαθιάς αλλοίωσης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς τη πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συνεισφέρουν στη συνολική αποσταθεροποιητική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτό το παράξενο τοπίο. Ο Magritte χρησιμοποιεί δεξιοτεχνικά αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί, και τη φύση της αναπαράστασης.
Rene Magritte (1898-1967) (κατά) - χειρόγραφα υπογεγραμμένο μ pencil από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του ΙΔΡΥΜΑ MAGRITTE, πινακίδα του Rene Magritte υπογεγραμμένη
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένη / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένη στην εκτύπωση
Η λιθογραφία κατασκευάστηκε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με τη μαύρη σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό πέτρωμα και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μ pencil από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά επιδραστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζεται με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχο ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· επιπλέει απλώς στο κέντρο της θέασης. Πάνω από και γύρω από αυτόν τον αινιγματικό ήβό, στυλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και ταυτόχρονα βαθιάς αλλοίωσης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς τη πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συνεισφέρουν στη συνολική αποσταθεροποιητική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτό το παράξενο τοπίο. Ο Magritte χρησιμοποιεί δεξιοτεχνικά αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί, και τη φύση της αναπαράστασης.
