Neeharika Donau-Hossain - Apotheose

Αποθέωση – από τη δημιουργία «SCHWEBEN»

Αυ painting σε πινακίδα λάδι θεματίζεται την κατάσταση της αποκοπής – μια στιγμή ανάμεσα στη γη και τον ουρανό, ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, ανάμεσα στην πραγματικότητα και την υπέρβαση. Οι τρεις αιωρούμενες γυναικείες φιγούρες φαίνονται να έχουν απελευθερωθεί από τους νόμους της βαρύτητας και να κινούνται ελεύθερα μέσα στον χώρο μιας μονοumentalικής θόλου αρχιτεκτονικής. Έτσι δημιουργείται η εντύπωση εσωτερικής ελευθερίας, μιας κατάστασης όπου τα όρια αίρονται και η συνείδηση φτάνει σε νέα επίπεδα.

Η κυκλική αρχιτεκτονική της θόλου ενισχύει αυτή τη εντύπωση. Θυμίζει ιερές αίθουσες και παραπέμπει σε τελειότητα, ενότητα και απειρία. Το βλέμμα του θεατή μεταφέρεται προς το κέντρο του πίνακα, όπου οι φιγούρες συνδέονται μεταξύ τους σε μια δυναμική χορογραφία. Παρότι κινούνται, δεν φαίνονται τεταμένες ή βιαστικές, αλλά αρμονικές και αβίαστες – σαν να φέρονται από μια αόρατη δύναμη.

Ιδιαίτερα οι ρευστές υφές παίζουν κεντρικό ρόλο. Διαλύουν τα όρια του σώματος εν μέρει και μεταμορφώνουν τις φιγούρες σε καθαρή κίνηση, ενέργεια και χρώμα. Οι βιολετί και ροζ αποχρώσεις δημιουργούν μια ποιητική, σχεδόν ονειρική ατμόσφαιρα. Το βιολετί παραδοσιακά συμβολίζει τη μεγαλοπρέπεια, τη μεταμόρφωση και τη σύνδεση μεταξύ ύλης και πνεύματος, ενώ οι φωτεινότερες ροζ τόνες μεταδίδουν ελαφρότητα, ανοιχτότητα και joie de vivre.

Η προοπτική από κάτω ενισχύει το αίσθημα ανάτασης. Ο θεατής κοιτάζει προς τα πάνω τις φιγούρες και τον τραβά επίσης σε αυτή τη κατάσταση αιώρησης. Έτσι δημιουργείται ένας είδος οπτικής μελέτης πάνω στη ελευθερία, την εμπιστοσύνη και τη δέσμευση. Οι φιγούρες φαίνονται να μην πέφτουν ούτε να πετούν ενεργά – βρίσκονται μάλλον σε μια κατάσταση πλήρους μεταφοράς.

Μέσα στη σειρά έργων «SCHWEBEN» ο πίνακας μπορεί να νοηθεί ως σύμβολο για εκείνες τις στιγμές κατά τις οποίες οι άνθρωποι ξεπερνούν εσωτερικά βάρη και απελευθερώνονται από τους φόβους, τα δεσμά ή τις κοινωνικές προσδοκίες. Περιγράφει μια κατάσταση ισορροπίας ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή, όπου η ευκολία δεν φαίνεται να αποτελεί φυγή από την πραγματικότητα, αλλά έκφραση μιας ευρύτερης συνείδησης. Το αιώρημα μετατρέπεται έτσι σε μεταφορά για ελευθερία, εμπιστοσύνη και τη δυνατότητα να υπερβείς τα ίδια σου τα όρια.

Η καλλιτέχνης Neeharika Donau Hossain
Η Neeharika Donau Hossain φοίτησε ζωγραφική στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Μπραιμών. Συνέχισε σπουδές ως Multimedia- και Web designer και σήμερα εργάζεται ως ελεύθερη καλλιτέχνης, ως υπερήφανη αρχή πολιτισμικών διαπεραστικών έργων, ως γκαλερίστα και επίσης ως δασκάλα τέχνης στο Κέντρο Τέχνης Farbenmeer στο Μπραιμών, το οποίο διευθύνει από κοινού με τον σύζυγο της Ονίλ Χόσσιν από το 2003.

Μαζί δημιουργεί το καλλιτεχνικό ζευγάρι τοιχογραφίες για δημόσιους και ιδιωτικούς πελάτες εντός και εκτός των συνόρων, αναπτύσσει σχεδιασμό χώρου και πραγματοποιεί αναθέσεις ζωγραφικής όπως προσωπογραφίες και εικονογραφήσεις βιβλίων κ.ά.

Από το 1992 έχοντας διάφορες εκθέσεις και τοιχογραφίες σε δημόσιους χώρους εντός και εκτός της χώρας.

Στη σειρά έργων Schweben η καλλιτέχνης ζωγραφίζει ανθρώπους με σύγχρονο ρεαλισμό με στοιχεία προς τον φανταστικό ρεαλισμό. Θέτει το θέμα των περιορισμών της ανθρώπινης ανατομίας, αλλά και της ελευθερίας που βιώνουμε στο σώμα μας. Οι φιγούρες της είναι στρεβλές, γοητευτικές, όχι δεμένες σφιχτά, αλλά ελεύθερες, χωρίς όρια, αλλά και χωρίς στήριξη. Τα πρόσωπα συχνά καλύπτονται, αφήνοντας μυστικό τις εκφράσεις και τα συναισθήματά τους. Οι στάσεις τους θα μπορούσαν να εκφράζουν πόνο όσο και έκσταση. Θα μπορούσαν να πέσουν ή να πετάξουν.

Τα προοπτικά στοιχεία, στα οποία συχνά βασίζεται, εξυπηρετούν ως επέκταση της μορφής, ως ψυχολογικός χώρος. Στο Schweben η επιδίωξη της ενότητας έχει εκπληρωθεί και έχει φτάσει σε ανάπαυση. Η επιδίωξη είναι πάντα εν κινήσει προς τον προορισμό της. Το Schweben βρίσκεται στον προορισμό, είναι ο ίδιος ο προορισμός. Είναι κίνηση μέσα σε ηρεμία, ηρεμία μέσα σε κίνηση.