Μοκουγκιο, Ξύλινο Ψάρι - Ξύλο - Ιαπωνία - τα τέλη του 19ου αιώνα

Μεγάλος σκαλιστός ξύλινος Mokugyo (ξύλινο ψάρι, στόμα ψαριού) από τον 19ο αιώνα, τέλεια διακοσμημένος με δύο κεφαλές δράκων και ιαπωνική επιγραφή.

Χρησιμοποιείται σε διάφορες Traditions Mahayana του Βουδισμού κυρίως στην Ιαπωνία, την Κίνα, τη Κορέα και το Βιετνάμ ως συνοδευτικό όργανο κατά την επανάληψη ψαλμισμών.

Στην Κίνα ανήκει στα γνωστά ως ξύλινα κρουστά όργανα.
Στον Ζεν/Τσαν Βουδισμό χρησιμοποιείται ως σήμα στην έναρξη και το τέλος μίας προσευχής διαλογισμού και στον Αμιτάμπα-Βουδισμό επίσης ως συνοδεία στους ύμνους Αμιτάμπα.

Καλή ηλικιακά κατάσταση
Από συντηρημένη ιδιωτική συλλογή

Ύψος 150 mm
Πλάτος 160 mm
Βάθος 124 mm
671 g
~ 1850 - 1890

Από τη Wikipedia:
Μια παράδοση λέει για έναν κινέζο Βουδιστή που πήγε στην Ινδία για να λάβει βουδιστικά κείμενα (Σούτρα). Στο δρόμο του προς την Ινδία έπρεπε να περάσει ένα ευρύ ποταμό, αλλά δεν είχε βάρκα ούτε γέφυρα. Την ώρα εκείνη ξεφύτρωσε στην επιφάνεια ένα μεγάλο ψάρι. Ο Βούδας κάθησε πάνω στην πλάτη του και το ψάρι τον πήγε ασφάλως στην απέναντι όχθη. Το ψάρι αφηγήθηκε ότι σε προηγούμενο βίο είχε διαπράξει μια κακή πράξη και τώρα προσπαθεί να επανορθώσει, ζητώντας από τον άνδρα να ρωτήσει τον Βούδα αν το ψάρι μπορεί να γίνει Bodhisattva.

Ο άνδρας συναινεί και συνεχίζει το ταξίδι, που διαρκεί συνολικά δεκαεπτά χρόνια. Αφού έλαβε τα βουδιστικά κείμενα, ξεκινά τη επιστροφή στην Κίνα. Όταν ξαναθέλει να περάσει τον ποταμό, εμφανίζεται και πάλι το ίδιο ψάρι. Πάλι βοηθά τον Βουδιστή να περάσει τον ποταμό. Ωστόσο ο Βουδιστής ξέχασε την υπόσχεσή του. Όταν το έμαθε το ψάρι, θύμωσε και πέταξε τον Βουδιστή μαζί με τα Σούτρα στον ποταμό. Ένας ψαράς που βρισκόταν τυχαία κοντά τον έσωσε. Τα Σούτρα, όμως, χάθηκαν δυστυχώς στα βαθιά.

Όταν ο Βουδιστής γύρισε σπίτι, ήταν γεμάτος οργή. Το δεκαεπτάχρονο ταξίδι απέβη άκαρπο. Εγχώμησε οργισμένα από ένα κομμάτι ξύλου ένα κεφάλι ψαριού. Για να θυμάται τη μοίρα του, χτύπαγε με ένα ξύλινο σφυρί πάνω σε αυτό το κεφάλι ψαριού. Κατά την έκπληξή του, το ξύλινο ψάρι άνοιξε το στόμα του με το κτύπημα και είπε ένα γράμμα του Σούτρα. Από τότε χτυπούσε το κεφάλι του ψαριού όσες φορές είχε ευκαιρία και μετά από μερικά χρόνια μπόρεσε γράμμα προς γράμμα να επαναφέρει τα χαμένα Σούτρα."} } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } } }