Joan Miro (1893-1983) - Femme





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 135773 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Joan Miró, Femme, λιθογραφία περιορισμένης edycίας (υπογραφή στην πλάκα) σε στυλ Pop Art, 52 × 36 cm, Ισπανία, περίοδος 1980-1990, σε καλή κατάσταση, πωλείται από τον ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή.
Περιγραφή από τον πωλητή
Joan Miro (1893-1983) (after)
Lithograph on Fabiano Paper
Dimensions: 52x36cm
Seat, 1987
Signed in the plate
Οι παιχνιδιάρικες, βιομορφικές αφηγήσεις του Joan Miró και το ξεχωριστά ποιητικό οπτικό λεξιλόγιο του αντηχούν έντονα στην εκφραστική ευφυΐα που διαπερνά τους συγχρόνους και μοντέρνους διδασκάλους της τέχνης. Όπως και ο Pablo Picasso, ο οποίος ήταν τόσο στενός φίλος όσο και σημαντική επιρροή στην πρώιμη καριέρα του, ο Miro διαρκώς αμφισβητούσε τα παραδοσιακά όρια της αναπαράστασης, μετατρέποντας την καθημερινή πραγματικότητα σε ένα βαθύ συμβολικό, λυρικό γλωσσικό σώμα. Αυτή η ριζική υπονόμευση του σχήματος συνδέει επίσης τον Miró με τον ακατέργαστο, βιωματικό συναισθηματισμό του Egon Schiele, των distorted μορφών του οποίου απέρριπτε την συμβατική αισθητική υπέρ της чистής, ανεπεξέργαστης ψυχικής έκφρασης. Ενώ τα ονειρικά τοπία του Miró μπορεί να φαίνονται απομακρυσμένα από τις σκληρές, μαζικές υφές του Eduardo Chillida, και οι δύο καλλιτέχνες μοιράζονταν μια βαθιά εμμονή με τις χωρικές σχέσεις και την ποιητική ένταση ανάμεσα στον κενό χώρο και το στερεό σχήμα. Επιπλέον, η εξάρτηση του Miró από παγκόσμια, σαρωτικά σύμβολα και τολμηρές γραφικές γραμμές προηγήθηκαν άμεσης οπτικής της εικονιστικής αμεσότητας των pop εικονιδίων του Andy Warhol και των κοφτών, προκλητικών σ stencil του Banksy, αποδεικνύοντας ότι ο απλοποιημένος, ποιητικός κώδικάς του βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για την τέχνη να επικοινωνεί άμεσα και ισχυρά σε διαφορετικές γενεές και μέσα.
Joan Miro (1893-1983) (after)
Lithograph on Fabiano Paper
Dimensions: 52x36cm
Seat, 1987
Signed in the plate
Οι παιχνιδιάρικες, βιομορφικές αφηγήσεις του Joan Miró και το ξεχωριστά ποιητικό οπτικό λεξιλόγιο του αντηχούν έντονα στην εκφραστική ευφυΐα που διαπερνά τους συγχρόνους και μοντέρνους διδασκάλους της τέχνης. Όπως και ο Pablo Picasso, ο οποίος ήταν τόσο στενός φίλος όσο και σημαντική επιρροή στην πρώιμη καριέρα του, ο Miro διαρκώς αμφισβητούσε τα παραδοσιακά όρια της αναπαράστασης, μετατρέποντας την καθημερινή πραγματικότητα σε ένα βαθύ συμβολικό, λυρικό γλωσσικό σώμα. Αυτή η ριζική υπονόμευση του σχήματος συνδέει επίσης τον Miró με τον ακατέργαστο, βιωματικό συναισθηματισμό του Egon Schiele, των distorted μορφών του οποίου απέρριπτε την συμβατική αισθητική υπέρ της чистής, ανεπεξέργαστης ψυχικής έκφρασης. Ενώ τα ονειρικά τοπία του Miró μπορεί να φαίνονται απομακρυσμένα από τις σκληρές, μαζικές υφές του Eduardo Chillida, και οι δύο καλλιτέχνες μοιράζονταν μια βαθιά εμμονή με τις χωρικές σχέσεις και την ποιητική ένταση ανάμεσα στον κενό χώρο και το στερεό σχήμα. Επιπλέον, η εξάρτηση του Miró από παγκόσμια, σαρωτικά σύμβολα και τολμηρές γραφικές γραμμές προηγήθηκαν άμεσης οπτικής της εικονιστικής αμεσότητας των pop εικονιδίων του Andy Warhol και των κοφτών, προκλητικών σ stencil του Banksy, αποδεικνύοντας ότι ο απλοποιημένος, ποιητικός κώδικάς του βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για την τέχνη να επικοινωνεί άμεσα και ισχυρά σε διαφορετικές γενεές και μέσα.

