Rik Vermeersch (1949) - Vissers

Απάντηση στην ‘τέχνη της αποξένωσης της πραγματικότητας’ ο Ρικ Vermeersch (1949) το 1967 ξεκίνησε να σχεδιάζει και να ζωγραφίζει ανθρώπους στην καθημερινή τους εμφάνιση. Τα θέματα του τα αντλεί από περιοδικά και εφημερίδες στα οποία βλέπει τους ανθρώπους μάλλον ως ‘αντικείμενο’ παρά ως ‘υπόκείμενο’. Επιπλέον είναι μόνο σε αυτόν να δημιουργήσει την ‘παρουσία’.
Η ‘διάσωση’ που τόσο χαρακτηριστική είναι για το έργο του γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη.

Τα σχέδια και οι ζωγραφιές του από το 1970 αποκτούν έναν πιο ψηφιακό χαρακτήρα. Μεγάλη έκπληξη για τον ίδιο τον ζωγράφο, αυτή η τεχνική εμφανίζει μια αναλογική ταυτότητα με τη δομή εικόνας ενός εκτυπωμένου από υπολογιστή.

Από το 1980 άρχισε να εναλλάσσει τα σχέδια και τη ζωγραφική με τη γλυπτική.

Λόγω του ‘ερρωτικού πλεονάσματος’ η γυναίκα αρχές της δεκαετίας του ενενήντα έγινε το κύριο θέμα του Vermeersch. Η φωτογραφία αποτελεί τη βάση των σχεδίων, της ζωγραφικής και της γλυπτικής του. Ο ίδιος φωτογραφίζει τα μοντέλα του χωρίς όσο το δυνατόν περισσότερα ‘υποκειμενικά’.
Ποζάρουν γυμνοί, μετωπικοί, χωρίς κίνηση και περιβάλλον, με μια έκφραση στο πρόσωπο που αποβάλλει το συναισθηματικό φορτίο.

Από το 2006 το μοντέλο εμφανίζεται σε πραγματικό περιβάλλον στα σχέδια και ζωγραφιές του. Πλέον το στατικό γυναικείο γυμνό δεν είναι απόλυτα ο κύριος θεματολογικός μοτίβος· μοιράζεται τη θέση του με προσωπογραφίες – μεταξύ άλλων από περιοδικά και εφημερίδες – ανθρώπων σε κίνηση ή με ενδυμασία.

Ο Ρικ Vermeersch μας παρουσιάζει έναν σχετικιστικό ρεαλισμό που συνεχώς εντοπίζεται ανάμεσα στο ατομικό φυσικό σχήμα από τη μια και στην αμείλικτη, πνευματική μη-μορφή από την άλλη.

Έχει γίνει μικρή επισκευή ή πρέπει να γίνει μεριά; βλέπε τελευταία φωτογραφία.