Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Σερικογραφία του Joost Swarte (*)
Με τίτλο «Επιτέλους ελευθερία».
Ανάλυση πολυτελείας σε χαρτί vellum βαμβακιού υψηλής ποιότητας (300 g/m2).
Υπογραφεί από τον καλλιτέχνη με το χέρι.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Διαστάσεις: 70 x 50 cm
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Harleem.
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ούτε εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματική φάκελο τέχνης, οπότε προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).
Διευκόλυνση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης (UPS / DPD / DHL / FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς αξίας τελικού του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Joost Swarte, γεννηθείς στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι από τους πιο διάσημους σκιτσογράφους κόμικ στην Ολλανδία. Σπούδασε στην Ακαδημία Σχεδίου του Eindhoven και άρχισε να δημοσιεύει στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε μόνο στο κόμικ, καθώς διακρίθηκε ως επιτυχημένος σχεδιαστής, αρχιτέκτονας και ζωγράφος βιτρό, πάντα αναγνωρίσιμο για τη γραμμή του. Ως συνιδιοκτήτης της Εκδοτικής Oog & Blik ευθύνεται για το σχέδιο πολλών ολλανδικών βραβευμένων βιβλίων. Ήταν από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών Του Φόρουμ Κόμικ Haarlem, Ολλανδία, και έχει γίνει υπερασπιστής των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αναμφισβήτητα ο Joost Swarte είναι ένας από τους εμβληματικούς σκιτσογράφους του σύγχρονου κόμικ, ένα στυλ που φαινομενικά θυμίζει τον Hergé και τις δημιουργίες του, και έχει λογική καθώς τίποτα καλύτερο για να διασφαλιστεί η επιτυχία χαρακτήρων και ιστοριών παρά να φαίνονται ελκυστικά με προϋπάρχοντα μοντέλα. Ως συνιδιοκτήτης της εκδοτικής Oog & Blik, ευθύνεται για το σχεδιασμό πολλών Ολλανδών βιβλίων που βραβεύτηκαν. Ήταν ένας από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών της Τίρα Κομίκ Haarlem, Ολλανδία, και έχει σταθεί υπερασπιστής των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αμφίβολα ο Joost Swarte είναι ένας από εκείνους τους εμβληματικούς σκιτσογράφους του σύγχρονου κόμικ, ένα στυλ που σε εξωτερική όψη μοιάζει με τον Hergé και τις δημιουργίες του, και έχει λογική γιατί τίποτα καλύτερο για να εξασφαλιστεί η επιτυχία χαρακτήρων και ιστοριών από το να φαίνονται ελκυστικά με προϋπάρχοντα μοντέλα. Σε αυτή την έννοια, ο Swarte, που ζει μέχρι σήμερα, γεννήθηκε το 1947, δεν είναι σύγχρονος του Hergé και οι δημιουργίες του γεννιούνται με απόσταση μερικών δεκαετιών, με τον Tintin να αποτελεί ήδη πλήρως καθιερωμένο προϊόν.
Ο Swarte δημιουργεί μερικούς από τους χαρακτήρες του με ορισμένες ομοιότητες, όσον αφορά την αισθητική, σε ό,τι προσέφερε ο Hergé, και επίσης σε κάποιους από αυτούς δίνει μια περιπέτεια ιστορίας, ίσως λιγότερο εξεζητημένη από τον Tintin, αλλά που επέτρεπε, σαν κρυφή επιδίωξη πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρει στα παιδιά, έστω και με τη φαντασία τους, σε τοποθεσίες που δύσκολα θα επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτική αξία αυτού του θαυμαστού Ολλανδού καλλιτέχνη με την οποία εκτυπώνει ιδιαίτερα τα σκίτσα του είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι ο βιομηχανικός σχεδιασμός, και αυτό κάνει ώστε στη σύνθεση των καρέ του να δίνουν περισσότερη έμφαση οι χαρακτήρες, από το φόντο, τα έπιπλα και τα τοπία που τους περιβάλλουν. Δεν δημιουργεί τα σκίτσα του για να οικοδομήσει μια ιστορία, αλλά τα σκίτσα του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του είναι πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, γιατί τα καρέ του έχουν πλούσια εκφραστικότητα.
Αυτό το ακαδημαϊκό υπόβαθρο αποτελεί επένδυση με την οποία ο Swarte μας χαρίζει θέα, σαν να ήθελε να γυρίσει μερικές φορές πίσω στον σχεδιασμό, εάν χρειαστεί να σχεδιάσει μια μηχανή δεν είναι ένα απλό αντικείμενο, αλλά το αντίθετο, επιχειρεί να την εξελίξει, πρόκειται για έναν κατάλογο ζωγραφισμένο και σε πλήρες χρώμα με τα προϊόντα ενός καταστήματος επίπλων, εργαλείων, μηχανημάτων, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμη μόδας.
Οι μηχανισμοί του, όταν έχει ευκαιρία να τους σχεδιάσει, ζωντανεύουν, όσο να ’ναι μοιάζουν με το σκίτσο ή πρωτότυπο κάποιου πράγματος που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, κάτι που, ακολουθώντας τις οδηγίες του, θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία. Δεν γνωρίζω ποια γνώσεις σχετικά με μηχανική θα μπορούσε ή ενδέχεται να έχει ο Swarte, αλλά βέβαιο είναι ότι τα σχέδιά του δεν παρέμεναν σε μια απλή ονειροπόληση.
Και μετά έχουμε τους χαρακτήρες του· ας υποθέσουμε ότι η ανάγνωση των ιστοριών του είναι λίγο ακαταστάτως, σουρεαλιστικά, ίσως εκκεντρικά, αλλά είναι ότι ορισμένοι χαρακτήρες είναι τόσο σουρεαλιστικοί που είναι ανθρωποποιημένα ζώα, σκύλοι με δύο πόδια ντυμένοι σαν άνθρωποι, ή ζώα χωρίς τίποτα περισσότερο παρά που μιλούν και λογικεύονται τέλεια όπως εσύ και εγώ.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάποιοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του δύσκολα ορίζονται, έτσι είναι ο Jopo de Pojo, ένας νεαρός τρελός, χωρίς κακία, που μπαίνει σε μπελάδες χωρίς ο ίδιος να θέλει πραγματικά να φτάσει σε αυτές, όλα αποτέλεσμα διπλών εννοιών, λαθών, ξεχασμένων στιγμών, συμπτώσεων… Λοιπόν ο εμβληματικός Jopo de Pojo είναι ένα παιδί που θα μπορούσε να είναι μαύρος ή που να είναι πίθηκος και έχει μια δυσανάγνωστη κορύφωση που δύσκολα μπορεί να ταυτοποιηθεί με ζωικό είδος.
Ένας άλλος από τους χαρακτήρες του, αυτός ολόκληρα ανθρώπινος, είναι ο Anton Makassar, ένα είδος ερευνητή (σχεδιαστή) τρελού που υπενθυμίζει σε μια ορισμένη μορφή τον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) του γνωστού και όχι αρκετά αναγνωρισμένου Ibáñez (απαιτείται σημαντικό βραβείο εν ζωή και δεν του αποδίδεται).
Επίσης έχουμε ένα ενδιαφέρον διαπεραστικό στοιχείο στον Swarte, με το κύριο μέρος της δημιουργίας του και της ωριμότητάς του στα χρόνια 70 και 80, μεταφέρει έναν κεντρικοευρωπαϊκό πολιτισμό όπου δεν δίσταζαν σε σεξουαλικές αποκαλύψεις και πορνογραφία· σε αυτή την έννοια, οι χαρακτήρες του δεν έχουν καμία ντροπή ούτε πρόβλημα με εμφανίσεις γυμνοί (ολόσωμοι) και με σκηνές κρεβατοκάμαρας, χωρίς να ερμηνεύεται αυτό ως πρόσκληση σε πολυγαμία προς το νεανικό κοινό. Και είναι αλήθεια, γιατί τίποτα χειρότερο για τις διεστραμμένες (σεξουαλικές) επιθυμίες από το να βλέπεις κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όπως το σώμα μας· αυτές οι καταπιέσεις είναι που έχουν δημιουργήσει πολλούς σεξουαλικούς θηρευτές στην πρόσφατη ιστορία μας.
Για τον Joost Swarte υπάρχει μια διάσταση που ξεπερνά κάθε βιογραφία που θα δείτε γι’ αυτόν, μια διάσταση που υπερέχει του δημιουργού και που πρόταξε στην αρχή. Είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να εκτελέσει πραγματικά, αφού σχεδίασε το θέατρο Toneelschuur στο Haarlem. Το Haarlem, Ολλανδία, είναι μια από αυτές τις πόλεις, μη ρωτάτε γιατί, προσωπικοί λόγοι, τους οποίους θα ήθελα κάποτε να επισκεφτώ και φοβάμαι ότι δεν θα τα καταφέρω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περίεργος και τον αντιλαμβάνομαι ως συνέχεια των ιστοριών του. Έχει επίσης σχεδιάσει πολυκατοικίες.
Ο Swarte είναι περισσότερος, πολύ περισσότερο από το πεδίο του ιστοριογράφου· οι σχεδιασμοί του καλύπτουν λίγο απ’ όλα, βιτρώ, τοιχογραφίες, αφίσες και διαφημιστικά (που σήμερα είναι πραγματικά αντικείμενα συλλεκτικά), τραπουλόχαρτα, χαλιά, χαρτί περιτυλίγματος… Αβίαστα ένας σκιτσογράφος απαραίτητος για τη σύλληψη της εξέλιξης του σύγχρονου κόμικ.