Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Σαμπτί ή Ουσαμπτί για τον Nanefer-senebek. Ύψος 11 εκ. 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Σαμβίτης ή Ουσαβίτης για τον Nanefer-senebek

Κείμενο: "Έλαμψε ο Όσιρις του Nanefer-senebek, γιος του Her-udja, γεννημένος από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος"

- πιο όμορφο στα χέρια από τις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30ή Δυναστεία, 378 - 341 π.Χ.

Φαίνηση

Ύψος 11 εκ

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, BORDEAUX, Γαλλία. Κ. C., συλλογή. Αποκτήθηκε κατά τον πρώτο μισό τον 20ού αιώνα. Αποκτήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό, 2026.

Κατάσταση: Πολύ καλή, ακέραιη, μόνο ένα σπάσιμο στην γενειάδα, βλέπε φωτογραφίες.

Αυτό το figurine ουσαβίτη απεικονίζεται ως εργάτης που κρατά δύο αγκωνάρια για εργασία στα πεδία του Όσιρι στην μετά θάνατον ζωή. Φοράει τρίμερη περούκα που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Φοράει γενειάδα τύπου Όσιρι που τελειώνει σε πυκνό προς τα εμπρός σγουρό κύμα. Μόνο τα χέρια, σταυρωμένα πάνω στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερθέντα γεωργικά εργαλεία, ξεχωρίζουν από το μούμφο ύφασμα που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Υπάρχει ένα block ιερογλυφικών στο σώμα. "Έλαμψε ο Όσιρις του Nanefer-senebek, γιος του Her-udja, γεννημένος από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος". Το αντικείμενο στηρίζεται σε μια μικρή βάση που το υψώνει.

Οι ουσαβίτες φτιάχνονταν από ένα αρχικό καλούπι διχαλωτής μούσας. Αφού ενωθούν τα δύο κομμάτια και απομακρυνθούν οι τραχείς άκρες, και ενώ το υλικό ήταν ακόμη υγρό, οι λεπτομέρειες της εικόνας επιδιορθώνονταν και οι κολόνες πάνω στις οποίες θα γίνονταν η χαρακτική ιερογλυφικών σημειώνονταν. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαβίτης ήταν μοναδικός, παρόλο που προέρχονταν από το ίδιο καλούπι.

Οι ουσαβίτες, όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντούντες», ήταν φιγούρες που αντιπροσώπευαν άμεσα τον εκλιπόντα. Εμφανίστηκαν στη Μέση Βασιλεία και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στη Νέα Βασιλεία. Αποτελούσαν μέρος των ταφικών αγαθών. Το Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συνήθως ήταν χαραγμένο στη φιγούρα ή μια απλούστερη εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών φιγούρων επέτρεπε στον κάτοχο να απολαύσει τη μεταθανάτια ζωή καθώς οι ουσαβίτες λειτούργησαν ως μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον κάτοχο στα πεδία του Αάρου, του χριστιανικού παραδείσου, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα δούλεψαν γι’ αυτούς και θα εξασφάλιζαν τη διατροφή τους μετά θάνατον. Υπήρχαν 365 ουσαβίτες τοποθετημένοι ανάμεσα στα ταφικά αγαθά, ένας για κάθε ημέρα του έτους. Μαζί τους μπορεί να υπήρχαν 36 επιτηρητές που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε ομάδα εργασίας που αποτελούνταν από 10 εργάτες, ώστε να αποφευχθεί κάθε πιθανότητα εξέγερσης στις γραμμές. Αυτές οι φιγούρες μπορούσαν να βρεθούν σε ειδικό ξύλινο κουτί ή να τοποθετηθούν σε μια ανεπίσημη ομαδοποίηση σε έναν τόπο κοντά στο σάβκαφο. Στη Ύστερη Περίοδο αυτές οι φιγούρες παρήχθησαν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους became πιο συχνή στους τάφους εκείνης της περιόδου.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτού του ουσαβίτη είναι η φαίνς, αποτελούμενη από ψιλή άμμο συγκερασμένη με ανθρακικό νάτριο και ανθρακικό νατρίου εξαχθεί από το νατρόν. Ψήθηκε σε 950 βαθμούς Κελσίου, το μίγμα δίνει ένα επίχρισμα παρόμοιο με σμάλτο με τα ανθρακικά να σχηματίζουν μια υάλινη επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία και επομένως όχι δαπανηρή. Οι πράσινες και μπλε αποχρώσεις επιτυγχάνονταν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού που προέρχονται από μαλαχιστρίτη ή αζουρίτη. Οι κόκκινες αποχρώσεις επιτυγχάνονταν με οξειδία σιδήρου, τα εντονότερα μπλε με κοβάλτιο, το μαύρο με ανάμιξη οξειδίου σιδήρου και μαγνησίες οξειδίου με νερό. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να βαφτούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες με το επιλεγμένο χρώμα με ένα πινέλο πριν το ψήσιμο.