Victor Vasarely - BIDIM 1968

Βίκτωρ Βαζάρελι. BIDIM, 1968.

Ο Βίκτωρ Βαζάρελι, ευρέως θεωρούμενος ο πατέρας της Op Art, υπήρξε μια από τις πιο επιδραστικές φιγούρες της αφηρημένης τέχνης του εικοστού αιώνα. Η έρευνά του για την οπτική αίσθηση, το χρώμα και τη γεωμετρία έχει μεταμορφώσει τη σχέση ανάμεσα στον θεατή και την εικόνα, δημιουργώντας συνθέσεις ικανές να παράγουν κίνηση, βάθος και δόνηση μέσω ακριβών μαθηματικών δομών.

Ρολά

'Copyright 1975 Editions du Griffon, Neuchâtel/Suisse' στο οπισθόφυλλο.
Timbro a secco della Fondazione Vasarely.
Φωτολιθογραφία σε γυαλιστερό χαρτί

Στο BIDIM (1968), ο Βαζάρελι χτίζει μία από τις πιο ισχυρές οπτικές αρχιτεκτονικές του χρησιμοποιώντας ένα επαναλαμβανόμενο κυβικό πλέγμα που διπλώνει πάνω στον εαυτό του, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ενός αδύνατου όγκου. Η δομή φαίνεται να επεκτείνεται ταυτόχρονα προς τα έξω και να ανοίγεται προς τα μέσα, δημιουργώντας ένα οπτικό παράδοξο στο οποίο η επίπεδη επιφάνεια μετατρέπεται σε μια τρισδιάστατη ασταθή κατασκευή.

Το έργο ανήκει σε μια εποχή κατά την οποία ο καλλιτέχνης φτάνει σε πλήρη σύνθεση μεταξύ τέχνης, επιστήμης και συστήματος. Εδώ, η εικόνα δεν είναι το αποτέλεσμα ενός ατομικού gestου, αλλά μιας επαναλαμβανόμενης λογικής κατασκευής, που προοιωνίζει βασικές έννοιες της ψηφιακής τέχνης, του οπτικού προγραμματισμού και του γενετικού σχεδιασμού.