Tijs Dragtsma (1992) - Everyone and No One

Ολοι και Κανείς είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την κοινωνία, την αόρατη παρουσία και τη μοναξιά ανάμεσα στους ανθρώπους.

Το πλήθος είναι τεράστιο. Κάθε φιγούρα κοιτά μπροστά. Κάθε φιγούρα είναι παρούσα. Κανένας τους δεν έχει μάτια. Κανείς δεν βλέπει. Κανείς δεν φαίνεται. Αυτή η έλλειψη, επαναλαμβανόμενη σε ολόκληρη την επιφάνεια, δημιουργεί κάτι βαρύτερο από τη σιωπή.

Η εικόνα δεν εμφανίζεται μέσα από μπογιά, μελάνι ή εκτύπωση. Αναδύεται μέσα από ελεγχόμενο μηχανισμό φθοράς στην ακρυλική γυάλινη επιφάνεια. Καθώς κινείται ο θεατής, το φως μεταβάλλεται στα βαθουλωμένα σημεία της γρατζουνισμένης επιφάνειας και το πλήθος ζυγίζει ανάμεσα στην παρουσία και την εξαφάνιση, ανάμεσα σε μια πυκνή μάζα ανθρώπων και σε ένα πεδίο σημείων στο σκοτάδι. Από απόσταση το έργο φαίνεται επικό. Κοντά, η εικόνα διαλύεται σε ελεγχόμενες γδαρσίματα, κάθε γδάρισμα μια ίχνος αφαίρεσης αντί προσθήκης.

Υπάρχει κάτι γνωστό σ’ αυτό το πλήθος. Έχουμε σταθεί σε μια ομάδα και έχουμε αισθανθεί αόρατοι. Έχουμε βρεθεί κάτω από τόσους ανθρώπους και συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν τελείως μόνοι μας. Ολοι και Κανείς δεν αντιπροσωπεύει αυτή την αίσθηση. Την αναδημιουργεί.

Η σκοτεινή επιφάνεια κρατά τις φιγούρες όπως μια πόλη κρατά τους κατοίκους της: όλοι μαζί, όλοι χωρισμένοι. Ο αρνητικός χώρος ανάμεσά τους δεν είναι άδειος. Μεταφέρει βάρος.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Ντράχτσμα, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί με χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ένα πλήθος χωρίς μάτια δεν είναι τυφλό. Είναι αδιάφορο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποκαλύπτεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητα ακριβή γδαρσίματα που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες ατομικές ίχνος. Κοφτερό, εύθραστο και σχεδόν βάρους απαθές. Ό,τι φαινόταν στερεό αποκαλύπτεται ως έναν ευαίσθητο ιστό γραμμών, καθεμία εκ των οποίων μια προμελετημένη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το ολικό.

Το φως είναι αυτό που δίνει σε αυτό το έργο τη ζωή του. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γδαρμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται σε ολόκληρη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από την ίδια γωνία η φιγούρα φαίνεται διαυγής και ορισμένη. Από άλλη γωνία μαλακώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται μέσα στο σκοτάδι από το οποίο προήλθε. Κάτω από ένα εστιακό απαλό φως αντίστιξης, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η σιωπηρή του ένταση. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναιρούμενη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν στερεώνεται ολόκληρα. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μεταβάλει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να πατάει προς τα εμπρός έξω από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο έναν ψίθυρο μορφής. Εκείνο το κίνημα, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, είναι όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε μεταβολή του φως.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Ντράχτσμα, δημιουργό του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης είμαι καθοδηγούμενος από μια συνεχή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι ένα κοινό δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από τον αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ του ορατού και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που τραβά την προσοχή, προσκαλεί την ανάλογη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.