Tijs Dragtsma (1992) - Memory Becomes Dust

Memory Becomes Dust είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την ταυτότητα, την απώλεια και την ευθραυστότητα αυτού που κουβαλάμε μέσα μας.

Το πρόσωπο διαλύεται πριν προλάβεις να το κρατήσεις. Ένα μάτι παραμένει, πλήρως ανθρώπινο, ακόμα παρόν. Τα υπόλοιπα ήδη απομακρύνονται, θραύονται σε σιωπή, σε κάτι που πλέον δεν φέρει το βάρος ενός ανθρώπου. Δεν κινείται. Και παρ’ όλα αυτά το αίσθημα της αποχώρησης είναι αναπόφευκτο.

Ούτε βαφή. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα προκύπτει από ελεγχόμενη επιφανειακή ζημία σε ακρυλικό γυαλί, μια διαδικασία αφαίρεσης αντί προσθήκης. Όπου αγγίζεται η επιφάνεια, το φως εισέρχεται. Όπου μένει ανέγγιχτη, το σκοτάδι κρατά. Το πρόσωπο υπάρχει όχι επειδή κάτι τοποθετήθηκε εκεί, αλλά επειδή κάτι αφαιρέθηκε.

Από απόσταση, η εικόνα διαβάζεται ως πορτραίτο. Μεγαλοπρεπές, ακίνητο, ο τύπος εικόνας που ζητά να κοιταχτεί χωρίς να μιλήσει. Πλησίασε, και η επιφάνεια ανοίγει σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, μεταβαλλόμενων και κατευθυντικών, που πιάνει το φως διαφορετικά με κάθε βήμα. Το πρόσωπο κινείται ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία καθώς κινείται ο θεατής.

Memory Becomes Dust δεν αφορά την ψηφιακή αποτυχία. Αφορά τη φύση της μνήμης καθ’ αυτής. Τον τρόπο που ένα πρόσωπο που γνωρίζαμε κάποτε αρχίζει να διαλύεται στα άκρα του, θραύεται ήσυχα ενώ μια λεπτομέρεια παραμένει απερίγραπτα κοφτερή. Το έργο διατηρεί αυτό το αίσθημα χωρίς να το εξηγεί.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη συλλογή Art with Scratch του Τijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα χτίζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί pigment ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημία δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Τι μένει όταν ένα πρόσωπο αρχίζει να ξεχνά τον εαυτό του."

Σχετικά με το Art with Scratch

Art with Scratch είναι μια σειρά έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Γλυπτή γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες μεμονωμένα σημάδια. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν αβάρος. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, καθεμία μιας συνειδητής κίνησης, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως είναι αυτό που δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές ανακλούν. Καθώς το φως κινείται κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται ξεκάθαρο και οριστικό. Από μια άλλη, μαλακώνει, αποσύρεται, σχεδόν εξαφανίζεται στο σκοτάδι από όπου ήρθε. Κάτω από ένα εστιακό φως, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι ο ήσυχος του τόνος. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία.Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το фигуре ποτέ δεν είναι πλήρως σταθεροποιημένο. Μέσα από τη διαδραστικότητα της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προχωρά από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχουλο μορφής. Εκεί βρίσκεται ο ζωντανεύωντας της δουλειάς, μέσα σε εκείνη τη κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια κουβαλά τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί διαμορφώνουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια ύπαρξη που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με μια νέα γλώσσα. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Ό,τι τους συνδέει είναι ο κοινός δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με εκπλήσσει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που παραμένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάλογη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις γίνονται ένα. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.