Tijs Dragtsma (1992) - Abandoned by Gravity

Παραμελημένο από τη βαρύτητα είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για τη μοναξιά, το κενό και τη σιωπή που ακολουθεί όταν μια φιγούρα ξεπερνά τα όρια του κόσμου.

Μία μοναχική φιγούρα διασχίζει μια έρημο με αχαμνή έδαφος. Το κεφάλι της, ένα αχνό φεγγάρι ολόφωτο, αιωρείται πάνω από ένα σώμα που ρίχνει σκιά μακρύτερη από όσο δικαιούται κάθε σκιά. Λίθοι μετακινούνται προς τα επάνω, ήρεμα, αβίαστα. Το έδαφος μένει ακίνητο. Τίποτε άλλο υπακούει.

Αυτό δεν είναι τοπίο που ακολουθεί φυσικούς νόμους. Είναι ένα τοπίο ψυχικής βαρύτητας, όπου ο ορατός κόσμος έχει ήρεμα φύγει από τον εαυτό του. Η φιγούρα δεν παλεύει. Περπατά. Αυτή η ακινησία είναι η ένταση. Κάπου ανάμεσα στην πτώση και την πτήση, ανάμεσα στην παρουσία και την εξαφάνιση, έχει αποδεσμευθεί από κάτι που ίσως να μην είχε επιλέξει να αφήσει.

Ο εικόνα εμφανίζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς σε ακρυλικό γυαλί. Τίποτα χρώμα. Τίποτα εκτύπωση. Τίποτα μελάνι. Η φιγούρα, οι αιωρούμενοι λίθοι, οι μακριές γωνιώδεις σκιές αναδύονται μέσα από την αφαίρεση. Από απόσταση, η σύνθεση διαβάζεται με μα monumental ακινησία. Κοντά, η επιφάνεια γίνεται πεδίο λεπτών σημαδιών, και η φιγούρα αρχίζει να υποχωρεί προς σχεδόν απουσία.

Αυτή η κίνηση είναι το έργο. Καθώς το φως διαγγέλλεται πάνω από το ακρυλικό γυαλί, η εικόνα αναπνέει ανάμεσα στην ορατότητα και το κενό, ανάμεσα σε βάρος και απελευθέρωση. Η σουρεαλιστική λογική της σκηνής βρίσκει τον αντίστοιχό της στο ίδιο το υλικό. Ένας κόσμος φτιαγμένος από ζημιά. Μία σιωπή ορατή.

Το Abandoned by Gravity συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch του Τijs Dragtsma, στην οποία η εικονογραφία κατασκευάζεται μέσα από ελεγχόμενη επιφανειακή ζημιά αντί για χρωματισμό ή εκτύπωση. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιες φιγούρες περπατούν μέχρις ότου η γη σταματήσει να τις ακολουθεί."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπηδά μέσα από αμέτρητα ακριβή γδάρσιμο που αιχμαλωτίζει το φως και φέρνει τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διασώζεται σε χιλιάδες μεμονωμένα σημάδια. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν βαρύ. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μία μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια αναγκαία για το σύνολο.

Το φως είναι αυτό που δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Το μαύρο ορίζει, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα διακρίνεται καθαρή και ορισμένη. Από κάποια άλλη, μαλακώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται στο σκοτάδι από το οποίο προήλθε. Υπό ένα εστιασμένο φως περιοχής, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη του ένταση. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι σκολερό. Είναι εγκάρδιο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν έχει πλήρως σταθεροποιηθεί. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται ανάλογα με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα έξω από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχουλο μορφής. Εκείνο το κίνημα, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, κάνει το έργο ζωντανό.

Όπως σε όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια ύπαρξη που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από την σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από το ρυθμό, την επανάληψη και τη δομή. Άλλα προκύπτουν μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αναδίπλωση ή την ένταση. Αυτό που συνδέει τα έργα τους είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ό,τι είναι ορατό και ο,τι αφήνεται ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που διατηρεί την προσοχή, προσκαλεί την ανάλογη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνουν. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.