Robert Escalera - Turkish Flex

Όταν κοιτάζεις τη δουλειά μου, βλέπεις μια άσκηση ευαλωτότητας, καταγραμμένη με αίσθηση σκόπιμης αμεσότητας. Πάντα πίστευα ότι το ανθρώπινο σώμα δεν πρέπει να εξαγνίζεται ή να περιποιείται υπερβολικά στην τέχνη· πρέπει να γίνεται αισθητό.

Η φιγούρα παραμένει εκτεθειμένη, μια ωμή μελέτη της αρρενωπότητας και της αυτοαναστοχασίας. Η πόζα — με ένα χέρι υψωμένο προς το κεφάλι — είναι οικεία, σχεδόν σαν να αιχμαλωτίζει το μοντέλο σε μια ιδιωτική στιγμή περισυλλογής ή αφύπνισης.

Χρησιμοποίησα γρήγορους, σκούρους, εκφραστικούς γραμμές μολυβιού για να ορίσω το βάρος και τη στάση του σώματος. Οι βαριές, σκούρες περιοχές τρίχας στο στήθος και το πρόσωπο είναι σκόπιμα τολμηρές, αντίθετά με τις λεπτές γραμμές περιγράμματος των ποδιών και του κορμού.

Έριξα ένα ζωντανό, ζεστό κίτρινο απόχρωση Νάπολης πάνω από τον άνω θώρακα. Δεν προορίζεται να είναι ρεαλιστική ανατομική απόχρωση· αντίθετα, είναι μια συναισθηματική θερμοκρασία. Αντιπροσωπεύει τη θερμότητα του δέρματος, την έξαψη του αίματος, και μια έκρηξη εσωτερικής ενέργειας που ξεπετάγεται μέσα από ένα αλλιώς ωμό περίγραμμα.