17ος - 18ος αιώνας μπρούντζος Συλλογή δώδεκα δαχτυλοθηκών ραφής - 18 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Συλλογή Δώδεκα Θίμπλς από Χαλκό Μετά Μεσαίωνα

Πολιτισμός / Περίοδος: Μετά Μεσαίωνα
Ημερομηνία / Περίοδος: 17ος–18ος αιώνας
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: 10–18 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν γίνεται αποστολή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολυσύνθετων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί خارج την ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν θέσετε προσφορά.

Πληροφορίες προκίνησης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 142

Ο τωρινός ιδιοκτήτης αγόρασε αυτή την Συλλογή Δώδεκα Θίμπλς από Χαλκό Μετά Μεσαίωνα από έναν ιδιωτικό συλλέκτη, P.V., στο Stramproy, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης από το Stramproy, δήλωσε ότι η συλλογή ήταν μέρος της συλλογής του από το 1990.

According to the previous owner, the collection had previously been in a private collection in the Netherlands before 1990.

Δεν υπήρξε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλιότερη ιστορία ιδιοκτησίας της συλλογής.

Ιστορικό Περιεχόμενο:

Αυτή η συλλογή αποτελεί δωδεκα χαλκούς Θίμπλς που χρονολογούνται από τη Μετά Μεσαίωνα, περίπου 17ος–18ος αιώνας. Τα θίμπλς ήταν πρακτικά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στο ράψιμο, κέντημα, ραφή και επισκευή ενδυμασίας. Ο κύριος τους ρόλος ήταν να προστατεύουν το δάχτυλο κατά την ώθηση της βελόνας μέσα από το ύφασμα, καθιστώντας τα αναντικατάστατα εργαλεία σε οικιακές και επαγγελματικές εργαστήριες.

Κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, η υφαντική παραγωγή ήταν θεμελιώδες στοιχείο της καθημερινής ζωής. Τα ενδύματα ήταν πολύτιμα και συχνά επισκευάζονταν αντί να αντικαθίστανται. Οι ικανότητες ραψίματος ήταν επομένως ουσιαστικές, και τα θίμπλς έγιναν κοινά προσωπικά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν από μέλη νοικοκυριών, ραφτάδες, ραφείς και υφαντικές τεχνίτες σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Τα θίμπλς από χαλκό κατασκευάζονταν σε εξειδικευμένα εργαστήρια χρησιμοποιώντας καθιερωμένες τεχνικές μεταλλουργίας. Συνήθως χυτό ή μορφοποιημένο από κράματα χαλκού και finished με προσεκτικά κατανεμημένες μυτερές στον επιφάνειά τους. Οι λακκούβες παρέχανε πρόσφυση για τη βελόνα και βελτίωναν την απόδοση κατά το ράψιμο. Οι διαφορές σε μέγεθος, σχήμα και διακοσμητικά μοτίβα αντικατοπτρίζουν τοπικές παραδόσεις και εξελισσόμενες μεθόδους παραγωγής σε όλη την περίοδο Μετά Μεσαίωνα.

Η ανάπτυξη του εμπορίου, οι αστικές κέντρα και οι υφαντικές βιομηχανίες κατά την πρώιμη νεώτερη εποχή συνέβαλαν στην ευρεία διανομή τέτοιων αντικειμένων. Τα θίμπλς διακινούνταν μέσω τοπικών αγορών και εμπορικών δικτύων, φτάνοντας σε πόλεις αλλά και σε αγροτικές κοινότητες. Η ανθεκτικότητά τους τα επέτρεπε να παραμένουν σε χρήση για πολλά χρόνια, κάνοντάς τα κοινά εντοπίσεις σε αρχαιολογικά περιβάλλοντα που σχετίζονται με την οικιακή ζωή και την τεχνολογία.

Για αρχαιολόγους και ιστορικούς, τα θίμπλς παρέχουν πολύτιμα αποδεικτικά στοιχεία καθημερινής ζωής, οικιακών δραστηριοτήτων και υφαντικής παραγωγής. Εξηγούν τη σημασία της κατασκευής και επισκευής ενδυμάτων σε μια περίοδο που τα υφάσματα αντιπροσώπευαν σημαντική επένδυση εργασίας και πόρων. Συλλογές που περιέχουν πολλαπλά παραδείγματα είναι ιδιαίτερα ενημερωτικές, αποδεικνύοντας τη ποικιλία μορφών και μεγεθών που χρησιμοποιήθηκαν από διαφορετικούς χρήστες και για διαφορετικές εργασίες ραψίματος.

Χρονολογίας 17ος–18ος αιώνας, αυτή η συλλογή αντιπροσωπεύει μια ομάδα αυθεντικών εργαλείων καθημερινής χρήσης που κάποτε διαδραμάτισαν ζωτικό ρόλο στην οικιακή και επαγγελματική ζωή. Αποτελεί μια απτή σύνδεση με τον Μετά Μεσαίωνα κόσμο, όπου η ραφή και η υφαντική εργασία ήταν ουσιώδεις δεξιότητες που εξασκούνταν από ανθρώπους κάθε κοινωνικής προέλευσης. Αυτά τα θίμπλς παρέχουν άμεση και φυσική σύνδεση με τους τεχνίτες, ραφτές και μέλη νοικοκυριού που βασίζονταν σε τέτοια αντικείμενα στις καθημερινές τους δραστηριότητες.