Trevisan Carlo - Orange

Στο «Orange», ο καλλιτέχνης πραγματοποιεί μια πράξη αποδόμησης και γιορτής της νεκρής φύσης μέσα από έναν εξαιρετικά υπερρεαλιστικό και γεωμετρικό φακό.
Το στοιχείο που αιχμαλωτίζει αμέσως το βλέμμα είναι η ριζική, καβαγκιανή αντίθεση ανάμεσα στο υποκείμενο και το φόντο.
Τα εσπεριδοειδή βυθίζονται σε απόλυτο σκοτάδι, ένα μαύρο και αδιαφανές κενό που εξαλείφει οποιαδήποτε χωρική ή χρονική αναφορά.
Αυτή η επιλογή απομονώνει το θέμα, μετατρέποντας τα απλά πορτοκάλια σε μνημειακές εικόνες.
Η σύνθεση εξελίσσεται κατά μήκος οριζόντιας διεύθυνσης, οργανωμένη μέσω ενός επιδέξιου παιχνιδιού ευθυγραμμίσεων.
Στο φόντο διακρίνεται η στρογγυλότητα ενός ολόκληρου φρούτου, που λειτουργεί ως κύριος όγκος σε μια σειρά από στοιχεία κομμένα στο πρώτο πλάνο (άψογες μισές και φέτες).
Η επανάληψη των λευκών τμημάτων του αλβέδο (το εσωτερικό της φλούδας) δημιουργεί έναν γραφικό ρυθμό σχεδόν υπνωτικό, όμοιο με μια σειρά ακτίνων ή με ένα φυσικό γεωμετρικό διάγραμμα.
Το φως, προερχόμενο από αριστερά, χτυπά τον πολτό των εσπεριδοειδών κάνοντάς τον να δονείται.
Ο καλλιτέχνης επιδεικνύει αξιοσημείωτη τεχνική επιδεξιότητα στην απόδοση των υφών: η τραχιά πορώδης υφή της εξωτερικής φλούδας έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη λαμπρότητα σχεδόν υαλώδη και υδάτινη των μεμονωμένων φυσαλίδων χυμού, τονισμένων με μικροσκοπικά πινελιές καθαρού άσπρου που προσομοιάζουν με αντανάκλαση φωτός.
Οι σκιάσεις πάνω στην επιφάνεια στήριξης είναι καθαρές, κοντές και πυκνές, υποδεικνύοντας τεχνητή και άμεση πηγή φωτισμού, που εντείνει τη τρισδιάστατη μορφή των φρούτων, κάνοντάς τα σχεδόν να "αναδυθούν" φυσικά από τον καμβά προς τον θεατή.
Δεν είναι μόνο απεικόνιση ενός φρούτου, αλλά μια σκέψη για την γεωμετρική ομορφιά που κρύβεται μέσα στην οργανική ύλη.