Pippo - Still Water, Still Soul

Still Water, Still Soul

Κάθομαι στην άκρη του ήρεμου νερού, το λευκό μου φόρεμα απλώνεται γύρω μου σαν ψίθυριστό αντίο, οι βαριές πτυχώσεις του παγιδευμένες σε παχιές, γλυπτικές πινελιές ιβουρίνης και απαλού γκρι. Ένας μικρός μαύρος γάτος με παρακολουθεί από το περβάζι, σιωπηλός και γνώστης. Πίσω μου, ένα γυμνό ασημένιο δέντρο κλίνει απαλά, αγγίζοντας πουθενά. Οι τοίχοι είναι στρωμένοι με ζεστό χωρίχρωμο ώχρα και δροσερό πέτρωμα, γεωμετρικοί και αρχαίοι. Κάτω, το αντίγραφο μου τρέμει στα σκοτεινά νερά, παραμορφωμένο μα πιστό. Το παλέτο είναι ήσυχο — χρυσό, στάχτη, σκιά — και η παχιά υφή impasto αποπνέει ήρεμη επιθυμία σε κάθε επιφάνεια.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσα: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο κάδρο (έτοιμο προς κρέμασμα).
* Κάδρο: χωρίς κάδρο (οι πλευρές ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στον ανάστροφο· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορές: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντζα) δημιουργεί έργα που πλέκονται ανάμεσα στο ήσυχο τοπίο της γεωμετρικής αφαίρεσης και τον σουρεαλισμό. Αποσύροντας μια επιτυχημένη καριέρα στον οπτικό σχεδιασμό για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του — αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς — αλλά μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστωτικό χρόνο, μπαίνοντας νοητικά μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό προς ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδυματισμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής “μπορεί να είναι οποιοσδήποτε”, επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ παρουσιαζόμενου και αθέατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και εσωστρεφείς, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά δίκτυα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα υποτονικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοπτόμενη από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του, γεμάτοι με σιωπηρά ζώα, αιχμηρές σκιές και φέγγουν φωτισμό, δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες προσδοκίας και χάρης.