Τελευταία φάση της Κρητιδικής περιόδου Οστεοποιημένος Δόντι δεινοσαύρου – Σπινόσαυρος - 12.2 cm

Δόντι Δινομαυδίου – Σπινοσαύρος

Κουλτούρα / Περίοδος: Τελευταία Περιοχή του Κρητιδικού
Ημερομηνία / Περίοδος: Μεταξύ 99 και 93,5 εκατομμυρίων ετών πριν
Υλικό: Οσφαλοποιημένο υλικό
Διαστάσεις: 122 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση· ολισθήσεις στην επιφάνεια του απολιθώματος, μεταλλικά ιζήματα και χαρακτηριστικά διατήρησης ανάλογα με την ηλικία ορατά

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω των πολύπλοκων εξαγωγικών κανονισμών που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη διαδικασία δεσμεύσεως.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αναγνώριση Αντικειμένου ID: 50

Ο τρέχων ιδιοκτήτης αγόρασε το δόντι του Σπινοσαύρου από ιδιωτικό συλλέκτη, τον Hans L., στο Αϊντχόβεν.
Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, Hans L. από το Αϊντχόβεν, Ολλανδία, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό κατοχής του αντικειμένου.

Ιστορικές Πληροφορίες:
Αυτό το απολιθωμένο δόντι αποδίδεται στον Σπινοσαύρο, έναν μεγάλο θηρόσαυρο δεινόσαυρο από την Τελευταία Περιοχή του Κρητιδικού. Ο Σπινοσαύρος είναι ιδιαίτερα γνωστός για το μακρύ κρανίο, τα κωνικά δόντια και το διακριτικό φουσκωτό σχήμα πλέγματος στην πλάτη του. Τα απομείνουν του συνδέονται στενότερα με αποθέσεις της Βόρειας Αφρικής, όπου υπήρχαν εκτεταμένα ποταμιακά συστήματα, παράκτιες πεδιάδες και υδροβιότοπους κατά τη διάρκεια του Κρητιδικού.

Το σχήμα των δοντιών είναι τυπικό ενός θηρευτή που τρέφεται με ψάρια: μακρύ, κωνικό και προσαρμοσμένο για κράτημα παρά για κοπή. Σε αντίθεση με τα οδοντωτά, λεία δόντια πολλών άλλων μεγάλων θηρόσαυρων, τα δόντια του Σπινοσαύρου ήταν καλύτερα για τη συγκράτηση γλιστερών θηραμάτων όπως τα ψάρια, υποδεικνύοντας ημι- υδάτινη ζωή που σε ορισμένες πτυχές μοιάζει με τους σύγχρονους κροκοδειλοειδείς.

Κατά τη διάρκεια του Τελευταίου Κρητιδικού, ο Σπινοσαύρος κατείχε μια διακριτή οικολογική θέση στο περιβάλλον του. Συζούσε με άλλους μεγάλους ερπετούς, ψάρια και δεινοσαύρους σε ένα τοπίο που διαμορφώνονταν από τα ποτάμια και τους άφθονους υδάτινους πόρους. Δοντιά όπως αυτό ήταν λειτουργικά εργαλεία σίτισης, αποχωρούσαν και αντικαθιστούνταν κατά τη διάρκεια της ζωής, όπως ήταν κοινό ανάμεσα σε δεινοσαύρους και άλλους ερπετούς.

Η διαδικασία οστών-απολίθωσης μεταμόρφωσε το πρωτότυπο βιολογικό υλικό σε μεταλλοποιημένα απομεινάρια κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών. Παραστρώσεις αυτού του τύπου εκτιμώνται επειδή διατηρούν άμεση απόδειξη προσαρμογών σίτισης, οικολογίας και της ποικιλίας αρπακτικών δεινοσαύρων στα οικοσυστήματα του Κρητιδικού.

Αυτό το τεμάχιο αποτελεί απτή σύνδεση με τον προϊστορικό κόσμο, διατηρώντας ένα άμεσο φυσικό ίχνος ενός από τους πιο διακριτικούς αρπακτικούς του Τελευταίου Κρητιδικού.