Domingos Oliveira (1950) - Γλυπτό, Torso Homen - 54 cm - Μπρούντζος, Μάρμαρο - 1998

Χαλκοῦς Άγαλμα, Άνδρικος Τώρος,
Ντόμινγος Ολιβέιρα, Πορτογαλία.

ΝΤΟΜΙΝΓΚΟΣ ΟΛΙΒΕΪΡΑ
« Γεννήθηκε στην Ατέι, στην Τράς-ος-Μοντές. Το 1979, όταν γνώρισε τον καλλιτέχνη Όσκαρ Άλβες, έκανε τα πρώτα βήματά του στον κόσμο της γλυπτικής πειραματιζόμενος με τη μορφολόγηση του πηλού. Ένα χρόνο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στη Σανταρέμ, στο Espaço da Holanda. Από τότε έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Μεταξύ των πλέον αξιοσημείωτων σταθμών: το 1981, Παλάτσο Γκαλβείας, Λισαβόνα· το 1983, Espaço EDP, Λισαβόνα· το 1988, το γλυπτό (τροπαιο) για το Διεθνές Φεστιβάλ «Audiovisual Lisboa 88», χορηγούμενο από την Πορτογαλική Ομοσπονδία Κινηματογράφου· το 1993, Παδράν Ντος Ντοσκομπριντεμτος (Padrão dos Descobrimentos), Λισαβόνα· το 1993, La Cabala, Μαδρίτη· το 1997, το «Troféu Nova Gente» για το περιοδικό Nova Gente· το 1997, Estampa 97, Μαδρίτη· το 2000, Patriarcal, Λισαβόνα· το 2000, Μουσείο Amadeu Sousa Cardoso, Αμαραντε· και το 2000, το γλυπτό «Guitarra na Proa» («Η Κιθάρα στην Προκυμαία»), αφιέρωμα στο φάδο, στην Αμαλία Ροντρίγκες και στην πόλη της Λισαβόνας.
Το έργο του ανήκει σε εξέχουσες ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων Ισπανίας, Γαλλίας, Αγγλίας, ΗΠΑ, Βραζιλίας και Λιβύης. Με την ισχυρή φήμη της μεγάλης πορείας του, προτάθηκε στην Παγκόσμια Ένωση Κεραμιστών, με βάση τη Γενεύη, Ελβετία. To 2011 εξέδωσε έναν τόμο που συνδύαζε τους πίνακες και τη ποίηση που ο ίδιος δημιούργησε.»

Προέλευση
Το έργο τέχνης αποκτήθηκε άμεσα από το εργαστήριο του καλλιτέχνη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 από δύο γκαλερίστες της εποχής—ιδρυτές δύο διακεκριμένων σύγχρονων έργων τέχνης στην Πορτογαλία. Έμεινε ένα σεβαστό κομμάτι στη ιδιωτική συλλογή ενός εξ’ αυτών έως το 2022.

Άγαλμα από μπρούντζο, Τορσωδάνδρο,
Ντόμινγκος Ολιβέιρα, Πορτογαλία.

ΝΤΟΜΙΝΓΚΟΣ ΟΛΙΒΕΪΡΑ
« Γεννήθηκε στον Ατέι, στην περιοχή Τράς-ος-Μοντές. Το 1979, όταν γνώρισε τον καλλιτέχνη Όσκαρ Άλβες, άρχισε τις πρώτες επαφές με τη γλυπτική, δοκιμάζοντας τη σχεδίαση της γης.
Ένα χρόνο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στη Σανταρέμ, στο Espaço da Holanda και από τότε έχει πραγματοποίησει αμέτρητες ατομικές και συλλογικές εκθέσεις· μεταξύ αυτών διακρίνονται: 1981, Παλάσιο Γκαλβέιας, Λισαβόνα· 1983, Espaço EDP, Λισαβόνα· 1988, η δημιουργία του τροπείου για το Διεθνές Φεστιβάλ «Audiovisual Lisboa 88», που προωθήθηκε από τη Φεντεράσιο Πορτογκάλ ντε Κινομάτο (Πορτογαλική Ομοσπονδία Κινηματογράφου)· 1993, Padrão dos Descobrimentos, Λισαβόνα· 1993, La Cabala, Μαδρίτη· 1997, το «Troféu Nova Gente» για το περιοδικό Nova Gente· 1997, Estampa 97, Μαδρίτη· 2000, Patriarcal, Λισαβόνα· 2000, Μουσείο Amadeu Sousa Cardoso, Amarante· και το 2000, η γλυπτική «Guitarra na Proa», φόρος τιμής στο φάδο, στην Αμαλία Ροντρίγκες και στην πόλη της Λισαβόνας.
Τα έργα του περιλαμβάνονται σε εξέχουσες ιδιωτικές συλλογές σε χώρες όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Βραζίλια και η Λιβύη. Δεδομένου του πλούσιου βιογραφικού του, προτάθηκε στην Παγκόσμια Ένωση Κεραμιστών με έδρα τη Γενεύη, Ελβετία. Το 2011 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που συνδύαζε τους πίνακες και την ποίηση της δικής του συγγραφής.»

Προέλευση
Αυτό το έργο αποκτήθηκε απευθείας στο εργαστήριο του καλλιτέχνη στη δεκαετία του ’90 από δύο γκαλερίστες της εποχής, ιδρυτές δύο αξιόλογων σύγχρονων προγραμμάτων τέχνης στην Πορτογαλία. Έμεινε στη ιδιωτική συλλογή ενός από αυτούς μέχρι το 2022.

Estátua de Bronze, Torso de homem, Domingos Oliveira, Portugal.

ΔΟΜΙΝΓΚΟΣ ΟΛΙΒΕΪΡΑ
"Νατσού στο Ατέι, Τράς-ος-Μοντές. Το 1979, γνωρίζοντας τον καλλιτέχνη Όσκαρ Άλβες, είχε την πρώτη προσέγγιση στη γλυπτική, δοκιμάζοντας τη διαμόρφωση με πηλό.
Ένα χρόνο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στη Santarém, στον χώρο Espaço da Holanda και από τότε έχει πραγματοποιήσει αμέτρητες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν: 1981, Παλάσιο Γκαλβείας, Λισαβόνα· 1983, Espaço EDP, Λισαβόνα· 1988, γλυπτό (τροπείο) για το Διεθνές Φεστιβάλ «Audiovisual Lisboa 88», προωθημένο από τη Φιλένωση Πορτογαλίας Κινηματογράφου· 1993, Padrão dos Descobrimentos, Λισαβόνα· 1993, La Cabala, Μαδρίτη· 1997, το Troféu Nova Gente για το περιοδικό Nova Gente· 1997, Estampa 97, Μαδρίτη· 2000, Patriarcal, Λισαβόνα· 2000, Μουσείο Amadeu Sousa Cardoso, Amarante· και το 2000, το γλυπτό «Guitarra na Proa», φόρος τιμής στο φάδο, στον Αμαλία και στη Λισαβόνα, Λισαβόνα.
Τα έργα του αντιπροσωπεύονται σε ιδιωτικές συλλογές σε χώρες όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Βραζιλία και η Λιβύη. Λόγω του βιογραφικού του προτάθηκε στην Παγκόσμια Ένωση Κεραμιστών με έδρα τη Γενεύη, Ελβετία. Το 2011 κυκλοφόρησε έναν τόμο με πίνακες και ποίηση του ίδιου.»

Το έργο τέχνης αποκτήθηκε από το εργαστήριο του καλλιτέχνη στη δεκαετία του ’90 από δύο γκαλερίστες της εποχής, ιδρυτές δύο διακεκριμένων έργων τέχνης σύγχρονης τέχνης στην Πορτογαλία, και παρέμεινε στη ιδιωτική συλλογή ενός από αυτούς έως το 2022.