Anton Kaestner - #321 - XL - " Versailles ".

#321 - XL - " Versailles ".
Μονό θέμα, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό πάνω σε πλάκα plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλά στρώματα, με γυαλιστερή απόδοση "glossy" παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης και μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 24,2 * 34,3 * 0,12 / cm 61,5 * 87 * 0,3 χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας αποστέλλεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 ή 34N (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) προτεινόμενος και διαθέσιμο κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 150€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλυπτός και συγγραφέας με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη Beaulieu 7/10 Μαΐου 2026.


"Biography

Γεννημένος Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιματόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα ιδιωτικά να ζωγραφίζω, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με τραβούσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και καθώς θεωρώ εαυτόν άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς επαναλαμβάνονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου εμπλούτισαν την προοπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Παντού που πήγαινα, βυθιζόμουν στο τοπικό καλλιτεχνικό σκηνικό και συμμετείχα στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήρεμα βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα — ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσα από αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία και να προβληματιστούν για τη ζωή τους.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εργασία μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέσα στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια ζωγραφική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας χώρους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - τα πάντα επιτρέπονται για να διακόψω τη λογική! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρέφτισες επιδράσεις που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συναντάει τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας ωστόσο σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω “αγνωρίστης ανάγκες”, δηλαδή αυτά που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “συναίσθημα” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “πνευματοποίηση / πνευματική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση της “ζωής στο κέντρο της ζωής”, το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερ επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τον φωτισμό ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικό. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και η έλλειψη μερών, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω το παιχνίδι ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για κοντινό θέαμα» και «διαπέραση για ολόκληρο» να ωθήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους ενδοσκοπική πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι ξέρω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία της ερώτησης και της ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω what μπορώ να επιτύχω. Το να ζωγραφίζω για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπει κανείς.»

Anton Kaestner